Qəzəl 3665

من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3757

چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟من آن نیم که مرا در فراق خواب برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3895

Söz qanadlı quş kimidir, o uçar, sinədə qalmaz,Yusifi-Kənanı salsan sən əgər kəməndə, qalmaz!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3947

مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4043

پیغام بیکسان که به دلدار می بردطفل یتیم را که به گلزار می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4051

از بهر دل چه رنج عبث سینه می بردآیینه دان چه فیض ز آیینه می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4120

ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساندما را ازین جهان به جهان دگر رساند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4199

تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کندبا پای خفته خار مغیلان چه می‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4252

Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4376

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4634

کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟دایه از گردیتیمی داشت در دریا گهر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4720

ای زلف و عارض تو ز هم دیده زیب ترخطت ز خال و خال ز خط دلفریب تر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4751

هر چند ترا دیده بدکرد زمن دوردرکنج قفس نیست زگل مرغ چمن دور

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 477

صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجادست شستن ز جهان عالم آب است اینجا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4848

از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرسطوفان رسیده را ز کنار و میان مپرس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4911

در غریبی تابه چند افتدکسی ازیادخویش؟کو جنونی تا برآرم گرد از بنیاد خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4926

Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5064

همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خلقم ز زور خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5118

ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5119

گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداعبرامید مرگ می نوشم به هنگام وداع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5147

می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5183

زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 527

O qəddinin həsrəti salmış məni bəlaya.O zülfünün şövqündən bir yoldaşam səbaya

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5340

یاد ایامی که رو برروی جانان داشتمآبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.