Saib Təbrizi: Hikmət və nəsihət
بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بیطلب رسید
Qəzəl 4349هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد
Qəzəl 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید
Qəzəl 4508چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد
Qəzəl 464زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرتهاز خط عنبرینت پشت بر دیوار، حیرتها
Qəzəl 4781عشق گرد دل فرزانه نگردد هرگزخانه دیو، پریخانه نگردد هرگز
Qəzəl 4832پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بسپیشِ اهلِ دید ملکِ بیزوال این است و بس
Qəzəl 4867پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباشاز سبکساری چو کف سیلی خور دریا مباش
Qəzəl 5020چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموشکی آتش جگر سنگ می شود خاموش؟
Qəzəl 512فقر بی قدر کند سلطنت عالم راهوس ملک نباشد پسر ادهم را
Qəzəl 5174از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟
Qəzəl 5175تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق
Qəzəl 5179فتنه روز جزا درته سردارد عشقنمک شور قیامت به جگر دارد عشق
Qəzəl 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا
Qəzəl 5188قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق
Qəzəl 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم
Qəzəl 5365گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدمخاررا دست حمایت از سبک پایی شدم
Qəzəl 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان رادامن بحر به فرمان نبود مرجان را
Qəzəl 5691آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویمآنقدر شور نداریم که دیوانه شویم
Qəzəl 5782سر بر فلک ز همت والا کشیده امتسبیح را ز دست ثریا کشیده ام
Qəzəl 598مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را
Qəzəl 5997چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟خویش را آراستن، آیینه پنهان ساختن
Qəzəl 6030دست رد مشکل بود بر توشه عقبی زدنورنه آسان است پشت پای بر دنیا زدن
Qəzəl 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار بروندست خالی نتوان رفت ز گلزار بیرون
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.