Saib Təbrizi: Hikmət və nəsihət
Qəzəl 6442
پاک کن از لوح جهان زنگ منتا برهد عشق تو از ننگ من
Qəzəl 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو
Qəzəl 6571در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایدهچون گل از جمعیت خود سوختم بی فایده
Qəzəl 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوریز نخل زندگی خویشتن ثمر نخوری
Qəzəl 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست
Qəzəl 990عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرستچهرهٔ پوشیدهحالان را جمال دیگرست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.