Aldanma

Aldanma zahidə, sanma uludur,Qəlbi hiylə, riya ilə doludur.

Abdulla Şaiq19121 dəq
İşıq mənbəyi

Qaranlıqdır vətənin hər bucağı,Sönmüş ata-babamızın ocağı.

Abdulla Şaiq19121 dəq
Bəxtsiz rəfiqəmə

IEy məni çulğalayan dərd, nədən

Abdulla Şaiq19122 dəq
Noheyi-iştika

Bəxtiyar bir çocuq kimi şən-şən,Daha dün söyləyib-gülərdin sən.

Abdulla Şaiq19121 dəq
Cümənin qəzəbi

Bir neçə il idi ki, quraqlıq keçdiyindən ayrımların əkin-biçini əmələ gəlmirdi. Quraqlıq bir dərəcədə idi ki, baharın orta ayında otlar saralıb, quruyurdu, çiçəklər solurdu, ağacların yarpaqları tökülüb, çılpaq qalırdı; dərə, təpə, çöl, çayır payız vaxtı kimi qəmgin və çılpaq bir halda görünürdü. Mal, heyvanın otlaması üçün nə ot və nə saman tapılırdı. Yazıq heyvanlar acından qırılıb, tələf olurdu. Get-gedə kəndi kasıblıq və bədbəxtlik bürüyürdü...Bir gün kəndin ağsaqqalları yığışıb, məsləhət elədilər ki, “allah nə üçün bizə qəzəb eləyir və göydən yağış yağmayır?”

Abdulla Şaiq19123 dəq
Tülkü və aslan

Meşədə tülkü axtarırdı şikar,Qızmış aslana birdən oldu düçar.

Abdulla Şaiq19122 dəq
Birinci məclis

Səhnə Pəri xanımın ağaclı, güllü həyətini təsvir edir. Dursun əlində bir səbət*alma qapıya yanaşıb, itələyir, qapı açılır. Ətrafa baxıb heç kimi görmür.*

Abdulla Şaiq19127 dəq
İkinci məclis

Məclis Pəri xanımın bağçasında vaqe olur. Dursun əlində bir*səbət armud, yorulmuş bir halda bağçaya gəlir.*

Abdulla Şaiq19125 dəq
Yol verin!

Qaçın, qaçın, yol verin, atlandı Nasirəlmülk!Avropadan Tehrana, yollandı Nasirəlmülk!

Abbas Səhhət19121 dəq
Aclıq davası

Aclıq davasında yoldan azanlar, qaçıb dazanlar, qəzet yazanlarüçün belə rəvayət edirlər: Saralüddövlə Kirmanşah döyüşündən sonra

Abbas Səhhət19121 dəq
Təqdir edəlim!

Kəlniyət! Gəl yığalım Qafqazın ər-övrətini,Sayalım sevgili millətçilərin himmətini,

Abbas Səhhət19123 dəq
Zəhmət çəkmə!

İki gözüm, millətçün zəhmət çəkib çalışma,Yanıb millət oduna pərvanə tək alışma.

Abbas Səhhət19122 dəq
Student

Studentik, mey içib məst olarıq,Hər gecə bir qıza pabəst olarıq,

Abbas Səhhət19121 dəq
Bənzətmə

Göstərdi mahi-ruzə üfüqdən liqasını,Çəkdi əzançılar da obaşdan səlasını,

Abbas Səhhət19122 dəq
Deyim, deməyim?!

Yenə dərdim təzələndi, “Kəlniyət!”Gözlərimə kül ələndi, “Kəlniyət!”

Abbas Səhhət19121 dəq
Orucluğun proqramması

Gəldi yenə orucluqMeydanə, ay can, ay can!

Abbas Səhhət19122 dəq
Çəpər çəkməsin

Zəmanəmiz Nuşirəvan əsridir,De bağbana, bağa çəpər çəkməsin!

Abbas Səhhət19121 dəq
Çox yaşa!

Ay bərəkallah sənə, Kamil paşa!Qəlyanı çək, qəhvəni iç, çox yaşa!

Abbas Səhhət19121 dəq
İtaliya

Deyirlər daha qorxur Allahından İtalya,Keçir indi türklərin günahından İtalya.

Abbas Səhhət19121 dəq
“Kəlniyət”ə məxsus ədəbiyyat

“Kəlniyət” az çək daha zəhmət, dadaş,Xəlqi nahaq etmə məzəmmət, dadaş,

Abbas Səhhət19121 dəq
Ədəbiyyat (“Kəlniyət”! Al bircə qələmdən, kağız)

“Kəlniyət!” Al bircə qələmdan, kağız,Tezlik ilə jurnala bu vəzni yaz,

Abbas Səhhət19122 dəq
“Üxüvvət” məktəbi

Nə oldu, Şirvan əhli bəs –Mədrəseyi – “Üxüvvət”in?

Abbas Səhhət19121 dəq
Ədəbiyyat (“Kəlniyət!” Ey dərdimizin dərmanı”)

“Kəlniyət!” Ey dərdimizin dərmanı,Dinlə, sözüm çox da deyil tulanı,

Abbas Səhhət19121 dəq
“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm...”

Bir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.

Abbas Səhhət19121 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.