Nəyyir Təbrizi: Mədhiyyə
شد چو خرگاه امامت چون صدفخالی از درهای دریای شرف
Atəşkədə, fəsil 11بس که خونبار است چشم خامه امبوی خون آید همی از نامه ام
Atəşkədə, fəsil 21زعفر آمد با سپاه بی عدداز گروه جنیان بهر مدد
Atəşkədə, fəsil 24اندرین حال آن هژیر رزمکوشکامدش صوتی ز هندستان به گوش
Atəşkədə, fəsil 28ذوالجناح آن رفرف معراج عشقبر سر از نور نبوت تاج عشق
Atəşkədə, fəsil 29شد چو خورشید امامت در حجابسر برآوردند خفاشان ز خواب
Digər şeir 2ساقی بیار باده که شد مام روزگارآبستنی به سلطنت آل آبدار
Digər şeir 66دم شاهی زنم از بندگی حضرت توحلقهای گر ز سر زفت تو در گوش کنم
Ləali-mənzumə, fəsil 3آه از آن روز که در دشت بلا غوغا بودشورش روز قیامت به جهان برپا بود
Ləali-mənzumə, fəsil 4بازم از این واقعۀ دشت بلا یاد آمدخرمن صبر و ثباتم همه بر باد آمد
Ləali-mənzumə, fəsil 13ای فرس با تو چه رخ داده که خود باختهایمگر اینگونه که ماتی توشه انداختهای
Ləali-mənzumə, fəsil 14نیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهایپیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
Ləali-mənzumə, fəsil 59شه کبریا منشا توئی که امیر عز مجلّلیبه تو زیبد عرش جلال حق که به تاج قدس مکلّلی
Qəzəl 51نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشددرِ دولت است بگذار همیشه باز باشد
Qəzəl 116من ای حریف نه مرد شراب گلگونمبه شادکامی غم جام پر کن از خونم
Qəzəl 121ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن
Qəzəl 128ای که با لشکر مژگان دراز آمدهایدل که تاراج تو شد بهر چه باز آمدهای
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.