Mücirəddin Beyləqani: Mədhiyyə
مژده ای دل هان که ما را مژده جان آمدهستوز نسیم صبح بوی زلف جانان آمدهست
Qəsidə 12روز بس خرم و موسم ز همه خوبترستعید فطرست که عالم همه پر زیب و فرست
Qəsidə 14شش جهت ملک را کار یکی در ده استکز پس هفتم قران ملک به دست شه است
Qəsidə 19جان و دلم همیشه به عشقت اسیر بادجانا مرا خیال تو نقش ضمیر باد
Qəsidə 35گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکندعشق تو قصد دل و غارت ایمان نکند
Qəsidə 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Qəsidə 44کام روان باد دل شهریاربر همه کافی به جهان کامگار
Qəsidə 48الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحرگرم درآی و دم مده باده بیار و غم ببر
Qəsidə 51Yar, gözlərin qanımı içsə də, deyirəm mən:Yarəb, sən özün saxla o gözlərin nəzərdən.
Qəsidə 52کشورستان راستین کاقبال سلطان خواندشصاحبقرانی کاسمان خورشید احسان خواندش
Qəsidə 54سرو سهی که سجده برد سرو کشمرشسنبل دمید بر طرف سوسن ترش
Qəsidə 62دست مخالف ببست تیغ جهان پهلوانکار موافق گشاد دست قزل ارسلان
Qəsidə 66Haqq yaratmamış, sanki səni torpaqdan, sudan,Fəzilətdə, ağılda mükəmməl bir adamsan,
Qəsidə 75Sənin camalını görməkçin Ay hədiyyə verər,Canım gedib, yox hədiyyəm, mənə üzün göstər.
Qəsidə 78هر صبح بین از قرص خور بر چرخ زیور سوختهز آهوی ماده است ای عجب بزغاله نر سوخته
Qəsidə 80ای رخ تو رنگ نوبهار گرفتهبر رخ نیکویی قرار گرفته
Qəsidə 81بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری
Qəsidə 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Qəsidə 83زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانیبه زلف ار سایه خضری به لب چون آب حیوانی
Qəzəl 4بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست
Qəzəl 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Qəzəl 16دوش چون دست قدر مهر از در شب بر گرفتعقد گردون بیضه ای از عنبر شب بر گرفت
Qəzəl 23Dünya bəzənib, yenə bahardır,Aləm elə bil ki şux nigardır!
Qəzəl 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.