Saib Təbrizi: Mədhiyyə
چون به الهام الهی، گرداندنام خود خسرو جمجاه، صفی
Pərakəndə şeir 19ز هجران که دارد لاله داغی دلسیاهی را؟غزال دشت از چشم که دارد خوش نگاهی را؟
Pərakəndə şeir 232(غبارم را نسیم ناتوانی دربدر داردغریب کشور طالع چه پروای سفر دارد؟)
Pərakəndə şeir 349شراب روز دل لاله را سیه داردچه حاجت است به شاهد سخن چو ته دارد
Qəsidə 2منت خدای را که به توفیق کردگاراز ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار
Qəsidə 5نشست گل به سریر چمن سلیمان وارگشود چون پریان بال، ابر گوهربار
Qəsidə 6ای روی چون بهشت ترا کوثر آینهرخسار آتشین ترا مجمر آینه
Qəsidə 7پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار
Qəsidə 8ای زمان دلگشایت نوبهار روزگارصبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار
Qəsidə 9هزار شکر که گوهر فروز جاه و جلالبه خانه شرف آمد به دولت و اقبال
Qəsidə 10منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنانروی در برج شرف آورد خورشید جهان
Qəsidə 11منت ایزد را که از لطف خدای مستعانعالم افسرده شد از باد نوروزی جوان
Qəsidə 12صبح ظفر ز مطلع دولت شد آشکارطی شد بساط ظلمت ازین نیلگون حصار
Qəsidə 13شکر کز اقبال روزافزون شاه تاجدارآفتاب فتح طالع شد ز برج قندهار
Qəsidə 14چه دولت بود یارب اصفهان را در کنار آمدکه از خاور زمین صاحبقران کامکار آمد
Qəsidə 16زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
Qəsidə 17کرد میزان حساب آماده بهر خاکیاناز شب و روز مساوی میر عدل نوبهار
Qəsidə 18سرمه چشم ملایک شد غبار اصفهاناز وجود فایض الجود شهنشاه زمان
Qəsidə 19Səpibdir hər yana əxtər şükufə,Edibdir yer üzün gövhər şükufə.
Qəsidə 21خاکیان را از فلک امید آسایش خطاستآسمان با این جلالت گوی چوگان قضاست
Qəsidə 22منت خدای را که سلیمان روزگارآمد به تخت سلطنت از سیر و از شکار
Qəsidə 23Hüsnünə ayna tutan da olubdur heyranı,Ola bu gözlərim o tərli çöhrə qurbanı.
Qəsidə 24شد از بهار دل افروز، عالم امکانبه رنگ دولت صاحبقران عهد، جوان
Qəsidə 25دگربار از جلوس شاه دوراندو چندان شد نشاط اهل ایران
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.