Həmam Təbrizi: Mədhiyyə
پیشوا یار غار او صدیقآن رسیده به عالم تحقیق
Məsnəvi 4بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر
Məsnəvi 9ای سخن پرور بلند آوازکه زبان تیز کرده ای و دراز
Qəzəl 54سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد
Qəzəl 58دردمندان را ز بوی دوست درمان میرسدمژدۀ فرزند پیش پیر کنعان میرسد
Qəzəl 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Qəzəl 159شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن
Qəzəl 160چیست دولت، صحبت صاحبدلان دریافتنیا حضور دوستان مهربان دریافتن
Qəzəl 165عجب باشد تن از جان آفریدنز گل خورشید تابان آفریدن
Qəzəl 204کو جوانی تا فدای عشق خوبان کردمیبار دیگر عمر خود در کار ایشان کردمی
Qəzəl 205از تشنگی بمردم ای آب زندگانیچون نیستی در آتش احوال ما چه دانی
Qəzəl 214میکند بوی تو با باد صبا همراهیخلق را میدهد از بوی بهشت آگاهی
Qəzəl 217ای منزل مبارک میبخشیم صفاییداری هوای مشکین از بوی آشنایی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.