Qəzəl 5495

نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردمتماشای فروغ گوهر نایاب خود کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5517

ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدمز روی تلخ دریا دامن از وصل گهر چیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5829

تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟رفتم ز می قرار به خون جگر دهم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6057

آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زنفرد شو چون مهر تابان خیمه بر افلاک زن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6184

نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشاننگردد خشک هرگز از قناعت نان درویشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6205

فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندنبه شمع دولت بیدار باشد دامن افشاندن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6426

دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6578

بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6678

یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6705

کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟از رسیدن نیست مانع راه را خوابیدگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6945

تا رهنورد وادی سودا نمی شویاخترشناس آبله پا نمی شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 735

طاعت کند سرشک ندامت گناه راریزش سفید می کند ابر سیاه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 984

در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرستموج این وادی رگ جان، ریگ این صحرا سرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 991

هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرستاین همای خوش نشین هر دم به بام دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.