Mey və meyxana
بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس
Qəzəl 421ای صبا، یار مرا از من بییار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس
Qəzəl 423عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمیدر بهار خور، که بود بی غبار و غش
Qəzəl 430چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کشورش دانستهای، زنهار! خامش باش و دم درکش
Qəzəl 436امروز گم شدم: تو بر آهم مدار گوشفردا طلب مرا به سر کوی میفروش
Qəzəl 444گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بیخبر بدوی در قفای خویش
Qəzəl 446گفتم: به چابکی ببرم جان ز دست عشقخود هیچ یاد و هوش نیاورد مست عشق
Qəzəl 465مستم از بادهٔ مهر تو، مرا مست مهلرفتم از دست، دمی دست من از دست مهل
Qəzəl 474به مسجد ره نمیدانم، گرفتار خراباتمجزین کاری نمیدانم که: در کار خراباتم
Qəzəl 476اگر به مجلس قاضی نمودهاند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم
Qəzəl 496من بادهٔ عشق نوش کردمچون مست شدم خروش کردم
Qəzəl 505دی ره میخانه باز یافته بودمکار طرب را بساز یافته بودم
Qəzəl 512به دکان میفروشان گروست هر چه دارمهمه خنبها تهی گشت و هنوز در خمارم
Qəzəl 529برخیزم و دلها را در ولوله اندازمبر ظلمتیان نوری زین مشعله اندازم
Qəzəl 532روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزمدر خویش زنم آتش و مردانه بسوزم
Qəzəl 534من مستم و ز مستی در یار میگریزمزنار بسته محکم، زین نار میگریزم
Qəzəl 539دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشمخم می گو: سر خود گیر، که من در جوشم
Qəzəl 540عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشماز ناله و زاری نتوان کرد خموشم
Qəzəl 543من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم
Qəzəl 580ما تا جمال آن رخ گلرنگ دیدهایمهمچون دهان او دل خود تنگ دیدهایم
Qəzəl 590عقل صوفی را مهار اندر کشیمعشق صافی را به کار اندر کشیم
Qəzəl 596چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان
Qəzəl 598یاران و دوستداران جمعند و جام گردانمطرب همیشه گویا، ساقی مدام گردان
Qəzəl 610کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.