Qəzəl 419

بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 421

ای صبا، یار مرا از من بی‌یار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 423

عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمی‌در بهار خور، که بود بی غبار و غش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 430

چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کشورش دانسته‌ای، زنهار! خامش باش و دم درکش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 436

امروز گم شدم: تو بر آهم مدار گوشفردا طلب مرا به سر کوی می‌فروش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 444

گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بی‌خبر بدوی در قفای خویش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 446

گفتم: به چابکی ببرم جان ز دست عشقخود هیچ یاد و هوش نیاورد مست عشق

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 465

مستم از بادهٔ مهر تو، مرا مست مهلرفتم از دست، دمی دست من از دست مهل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 474

به مسجد ره نمی‌دانم، گرفتار خراباتمجزین کاری نمی‌دانم که: در کار خراباتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 476

اگر به مجلس قاضی نموده‌اند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 496

من بادهٔ عشق نوش کردمچون مست شدم خروش کردم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 505

دی ره می‌خانه باز یافته بودمکار طرب را بساز یافته بودم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 512

به دکان می‌فروشان گروست هر چه دارمهمه خنب‌ها تهی گشت و هنوز در خمارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 529

برخیزم و دلها را در ولوله اندازمبر ظلمتیان نوری زین مشعله اندازم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 532

روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزمدر خویش زنم آتش و مردانه بسوزم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 534

من مستم و ز مستی در یار می‌گریزمزنار بسته محکم، زین نار میگریزم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 539

دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشمخم می گو: سر خود گیر، که من در جوشم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 540

عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشماز ناله و زاری نتوان کرد خموشم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 543

من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 580

ما تا جمال آن رخ گلرنگ دیده‌ایمهمچون دهان او دل خود تنگ دیده‌ایم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 590

عقل صوفی را مهار اندر کشیمعشق صافی را به کار اندر کشیم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 596

چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 598

یاران و دوستداران جمعند و جام گردانمطرب همیشه گویا، ساقی مدام گردان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 610

کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.