Mey və meyxana
چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم
Qəzəl 5766کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم
Qəzəl 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیمخط نجات به مرغان نامه بر دادیم
Qəzəl 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم
Qəzəl 5773به جای باده اگر در پیاله آب کنیمز تنگ حوصلگی مستی شراب کنیم
Qəzəl 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره امدل زنده از محیط برآید شراره ام
Qəzəl 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام
Qəzəl 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم
Qəzəl 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Qəzəl 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
Qəzəl 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم
Qəzəl 5828می می کشند لاله عذاران ز روی هممستند بی شراب ز جام و سبوی هم
Qəzəl 5829تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟رفتم ز می قرار به خون جگر دهم
Qəzəl 583چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟که آتش از دل خویش است جوش دریا را
Qəzəl 5841از زلف یار رنگ دگر برگرفتهایممومیم اگر چه نکهت عنبر گرفتهایم
Qəzəl 5844ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم
Qəzəl 5848ما توبه را به طاعت پیمانه برده ایممحراب را به سجده بتخانه برده ایم
Qəzəl 5851ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم
Qəzəl 5853ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم
Qəzəl 5863در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Qəzəl 5879گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیمدرمانده متابعت نفس سرکشیم
Qəzəl 5883ما درد را به ذوق می ناب می کشیماز آه سرد منت مهتاب می کشیم
Qəzəl 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم
Qəzəl 5895Köksüm dağını taci-Firiduna vermərəm,Üryan tənimi ətləsi-gərduna vermərəm.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.