Pərişan

Çıxdım bu dağlan seyran eylədim,Gördüm yar gəzdiyi yerlər pərişan.

Xəstə Hasan1 dəq
Bir günəş

Yetişdi hesablar, doldu mətləbə,Şükür, üstümüzə çaldı bir günəş.

Xəstə Hasan1 dəq
Gözəl

Ömrü bada verdin, günü talana,İndi sən ömrümün ayağı,gözəl.

Xəstə Hasan1 dəq
Arasında

Surətdə mələksən, xilqətdə insan,Yoxdur bərabərin el arasında.

Aşıq Mirzə Bilal1 dəq
Olubdur

Bu dünya mülkündə, qədim zamanda,Neçə-neçə nahaq qanlar olubdur.

Aşıq Mirzə Bilal1 dəq
Qəzəl 18

بهار آمد که گلشن بوی آن گل‌پیرهن گیردسراپای چمن را باز در مشک ختن گیرد

Məczub Təbrizi1 dəq
Şeir 110

به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزونکه کار کردن بیمزد، عمر باختن است

Pərvin Etisami1 dəq
Driğa, dilbərim halım pərişan olduğun bilməz

Driğa, dilbərim halım pərişan olduğun bilməz,Könül quşun əsiri-dami-hicran olduğun bilməz.

Sadıq bəy ƏfşarQəzəl1 dəq
Nə deyim

Qadir Allah, sənsən mənim pənahım,Qanlı leşkər hücum etsə, nə deyim?

Şair Məmmədhüseyn1 dəq
Çevril bir bəri bax, ey yari vəfadar getmə

Çevril bir bəri bax, ey yari vəfadar getməQoyub hicrində məni böylə giriftar getmə.

Molla CüməQəzəl1 dəq
Ona

Munda kim var deyim yari-vəfadarım ona,Çəkibən xəlvətə bir sir açım əsrarım ona,

Mücrüm KərimMürəbbe1 dəq
Öldüm, nedeyim, derdimi bir yara deyən yox

Öldüm, nedeyim, derdimi bir yara deyən yox,Neylim ki, bu biçarəyə bir çare deyen yox.

Mirzə Mehdi ŞükuhiQəzəl1 dəq
Qəsidə 35

سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی

İrəc MirzəQəsidə5 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 19

آغشته بخون پیکر شاه مدنی بیندرۀ نجفی رنگ عقیق یمنی بین

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Kənzül-həqayiq, fəsil 31

بمیر ای بی‌خبر گر می‌توانیبه مرگی کان به است از زندگانی

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 305

خرده بینان طریقت همه صرافانندکه بیک جو درم ناسره را نستانند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Hekayeyi-eşq

Eşitdim mən ki, Məcnuni-diləfkar –Olunca mövti-Leyladən xəbərdar,

Məhəmməd Hadi1 dəq
Ağlayan şe'rlər

Ustad Əkrəmə*Ey millətin ədibi-bəlağətpənahi, ah,

Məhəmməd Hadi1 dəq
Qüvvət, həyat, ümid...

Yaşamağı sevirəm...*Manafzadə Sabit yoldaşıma*

Məhəmməd Hadi1 dəq
Xabgahi-mövta, ilhamati-əmvat...

S.İbrahimov qardaşıma*Yol yapılmaq məqsədilə böyük kəlisanın ətrafı qazılır. Qazılan və təsviyeyi-türabiyəsi icra olunan yerlərdən isə, əbədiyyətə qarışmış olan fani insanların gəmikləri və yazılı daşları çıxır. Dünkü gün bu məzaristani-pərişandan keçdiyim zaman ənqazi-əmvat olan “ə’zayi-rəmimə” (çürük gəmiklər), bilxassə açıq qalan dişlər mənə sanki əzəməti-əbədiyyəni, ehtişami-fənanı oxuyub dururlardı. Bu əsnada bu həqiqəti-zəhrin müxəyyələmdə aşağıdakı şe’rləri yaratmışdı.

Məhəmməd Hadi3 dəq
Ümid səhneyi-tamaşayi-həyatın ruhudur

Mən bir günəşəm, yerdə əyandır ləmə’atım,Şe’rimdə parıldar duruyor çöhreyi-zatım.

Məhəmməd Hadi2 dəq
Meydani-hərb xatirələrimdən

Tutmuşdu topun səsləri afaqü səmayı,Enməkdə idi yerlərə əhzari-şitayı.

Məhəmməd Hadi1 dəq
Bilüme müşg saçunı şehâ kemerlenürem

Bilüme müşg saçunı şehâ kemerlenüremNiçe ki gamzen oh ura ciğerde ferlenürem

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Cananə üçün zindəganlıq

Cananə üçündü zindəganlıq,Cananəsiz ömrdü ziyanlıq,

Qasım bəy Zakir1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.