Ölüm
Çıxdım bu dağlan seyran eylədim,Gördüm yar gəzdiyi yerlər pərişan.
Bir günəşYetişdi hesablar, doldu mətləbə,Şükür, üstümüzə çaldı bir günəş.
GözəlÖmrü bada verdin, günü talana,İndi sən ömrümün ayağı,gözəl.
ArasındaSurətdə mələksən, xilqətdə insan,Yoxdur bərabərin el arasında.
OlubdurBu dünya mülkündə, qədim zamanda,Neçə-neçə nahaq qanlar olubdur.
Qəzəl 18بهار آمد که گلشن بوی آن گلپیرهن گیردسراپای چمن را باز در مشک ختن گیرد
Şeir 110به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزونکه کار کردن بیمزد، عمر باختن است
Driğa, dilbərim halım pərişan olduğun bilməzDriğa, dilbərim halım pərişan olduğun bilməz,Könül quşun əsiri-dami-hicran olduğun bilməz.
Nə deyimQadir Allah, sənsən mənim pənahım,Qanlı leşkər hücum etsə, nə deyim?
Çevril bir bəri bax, ey yari vəfadar getməÇevril bir bəri bax, ey yari vəfadar getməQoyub hicrində məni böylə giriftar getmə.
OnaMunda kim var deyim yari-vəfadarım ona,Çəkibən xəlvətə bir sir açım əsrarım ona,
Öldüm, nedeyim, derdimi bir yara deyən yoxÖldüm, nedeyim, derdimi bir yara deyən yox,Neylim ki, bu biçarəyə bir çare deyen yox.
Qəsidə 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
Ləali-mənzumə, fəsil 19آغشته بخون پیکر شاه مدنی بیندرۀ نجفی رنگ عقیق یمنی بین
Kənzül-həqayiq, fəsil 31بمیر ای بیخبر گر میتوانیبه مرگی کان به است از زندگانی
Qəzəl 305خرده بینان طریقت همه صرافانندکه بیک جو درم ناسره را نستانند
Hekayeyi-eşqEşitdim mən ki, Məcnuni-diləfkar –Olunca mövti-Leyladən xəbərdar,
Ağlayan şe'rlərUstad Əkrəmə*Ey millətin ədibi-bəlağətpənahi, ah,
Qüvvət, həyat, ümid...Yaşamağı sevirəm...*Manafzadə Sabit yoldaşıma*
Xabgahi-mövta, ilhamati-əmvat...S.İbrahimov qardaşıma*Yol yapılmaq məqsədilə böyük kəlisanın ətrafı qazılır. Qazılan və təsviyeyi-türabiyəsi icra olunan yerlərdən isə, əbədiyyətə qarışmış olan fani insanların gəmikləri və yazılı daşları çıxır. Dünkü gün bu məzaristani-pərişandan keçdiyim zaman ənqazi-əmvat olan “ə’zayi-rəmimə” (çürük gəmiklər), bilxassə açıq qalan dişlər mənə sanki əzəməti-əbədiyyəni, ehtişami-fənanı oxuyub dururlardı. Bu əsnada bu həqiqəti-zəhrin müxəyyələmdə aşağıdakı şe’rləri yaratmışdı.
Ümid səhneyi-tamaşayi-həyatın ruhudurMən bir günəşəm, yerdə əyandır ləmə’atım,Şe’rimdə parıldar duruyor çöhreyi-zatım.
Meydani-hərb xatirələrimdənTutmuşdu topun səsləri afaqü səmayı,Enməkdə idi yerlərə əhzari-şitayı.
Bilüme müşg saçunı şehâ kemerlenüremBilüme müşg saçunı şehâ kemerlenüremNiçe ki gamzen oh ura ciğerde ferlenürem
Cananə üçün zindəganlıqCananə üçündü zindəganlıq,Cananəsiz ömrdü ziyanlıq,
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.