Mücirəddin Beyləqani: Qısa
چه فتوی کند خواجه خواجه زادهکه جود طبیعی بدو می پناهد
Qitə 47شمس یکدست که از دست من و زخم بدمهر شبی تا به سحر روی به خون میشوید
Qitə 48اکنون که روزگار به انصاف می نهددر دست تو زمانی جهانی به اختیار
Qitə 49از بلندی نه بر او راه دعای مستجابوز حضیضی نه در او راه قضای کردگار
Qitə 50چو گیتی بگسترد فرض جلالتتو اندر جهان فرش نیکی بگستر
Qitə 51به فر دولت تو صد هزار کس هستندرسیده این به مراد و نشسته آن به سرور
Qitə 53صفاهان خرم و خوش می نمایدبسان پَرّ شهرآرای طاووس
Qitə 57مرا دل نه و دردهای دلیکه عاجز شدستم ز درمان خویش
Qitə 58زهی سپهر جنابی که عکس خاطر توبه دست فکر کند عقده ذنب لاحل
Qitə 60غم آباد ایام را آزمودمبه از کنج محنت سرایی ندیدم
Qitə 61گل باغ فضلم زلال میم دهگر امید داری که بشکفته باشم
Qitə 62هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتدز من پرسی من این را از حساب عمر نشمارم
Qitə 64به خدایی که در موجوداتجز به امرش نمی شود منظوم
Qitə 70ای خواجه تویی معامل منبرخیز ز خواب و چشم وا کن
Qitə 75پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش راای از تو جود، کام دل خویش یافته
Qitə 78خرد را دوش گفتم کز که نازند؟طبایع هر چهار و چرخ هر نه
Qitə 79عیسی نفسا! تویی که هر دملطف و کرم از نوم فرستی
Qitə 80زهی ملک بخشی که خصمت نداردبجز تیره روزی و جز تنگ عمری
Qitə 82یاد بادا از آنکه وجه معاشز تو صاحب نصاب خواستمی
Qitə 86جان بر تو پاشم از دل چون دلستان ماییدل با تو بازم ای جان کارام جان مایی
Qitə 87شمس یکدست که از دست من و بیم هجاهر شبی تا به سحر روی به خون میشویی
Qitə 88جانا همه آیت نکوییدر شأن تو آمده ست گویی
Müləmmə 1لاح فی الافق الثریا اسقنی کاس الحمیاجامه شب شد دریده جام می برگیر میا
Müləmmə 2یا من اصابته حمی غیر نائبهلا کان عرضک ما یبقی لها غرضا
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.