Mücirəddin Beyləqani: Qısa
ای کم زده خورشید فلک از رایتعاجز شده کان ز طبع گوهرزایت
Rübai 43گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد
Rübai 44Firuzə göy kimi üzük qaşım var,Yəhərli atımdır mənim ruzigar.
Rübai 45با من چو شبی به وصل در پیونددننشسته هنوز رخت بر می بندد
Rübai 46گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد
Rübai 47گندانی را که گند بدعت داردفرابه به سنگلاخ ما می آرد
Rübai 48دهر ار چه غم نامتناهی دارددر کار دلم بسی تباهی دارد
Rübai 49گل از رخ گلرنگ تو تشویر خوردنرگس ز کمان ابروت تیر خورد
Rübai 50از روی خرد شعر ترا ای سره مردماننده به آب بیلقان باید کرد
Rübai 51دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد
Rübai 52چون طبع تو با یار جفا می ورزددل در غم تو ز بیم جان می لرزد
Rübai 53چون لشکر عارضه به بد رای تو زدبر عرض شریف عالم آرای تو زد
Rübai 54دریاب دلی را که به داغت سوزدزان پیش که خط از پر زاغت سوزد
Rübai 55هر دم به تو خصمی دگرم برخیزدترسم که ز عشقت اثرم برخیزد
Rübai 56Dedim kömək allam mən İsfahanda,İnsaf mədəninin ləli var onda.
Rübai 57بر عمر دراز شه علامت باشدرنج قدمش چو با سلامت باشد
Rübai 58شکرست که جان لطف بر جای بماندصحت بر شاه عالم آرای بماند
Rübai 59با من ز تو یادگار جز درد نمانددور از تو ز من جز نفسی سرد نماند
Rübai 60از لشکر صبرم علمی بیش نماندوز هر چه مرا بود غمی بیش نماند
Rübai 61دل با تو برفت هیچ منزل که نمانددر عشق بگو کدام مشکل که نماند
Rübai 62ای دوست مخور خون غم اندوزی چندخوش باش و مده دل به بد آموزی چند
Rübai 63با چشم چگونه اشگ دارد پیوند؟بودیم چنان هر دو بهم روزی چند
Rübai 64بیش از مه رخسار تو پرتو نخرندوآن عشوه گرم تو نو از نو نخرند
Rübai 65دست تو به جود طعنه در میخ زنددر معرکه تیغ گهر آمیغ زند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.