Pərakəndə şeir 586

آسوده ای که لطف نمایان ندیده ایآن سینه را ز چاک گریبان ندیده ای

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 587

زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 588

ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشیاز خنده تو شور قیامت نمکچشی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 589

صبر مرا حواله به سیماب می کنیدلداری سفینه به گرداب می کنی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 590

محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 591

مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 592

باز رنگت شکسته است امروزتا کجا رنگ عشق ریخته ای

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 593

تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 594

نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 595

بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 596

به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 597

یکی هزار شد از عشق ناتمامی منز آفتاب قیامت فزود خامی من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 598

ختم است بر خرام تو راه نظر زدنچون آه صبحگاه به قلب جگر زدن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 599

اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 600

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 601

تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 602

هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 603

ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 604

دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 605

برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 606

نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 607

عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 608

می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 609

ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.