Pərakəndə şeir 514

بر سر خوان امل دست هوس می‌بندمدر شکرزار، پر و بال مگس می‌بندم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 515

نتوان کرد به زندان بدن محصورمشیشه را می شکند زور می پرزورم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 516

جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 517

گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایمچون زمین آینه حسن بهاران شده ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 518

اگر سیاه دلم داغ لاله زار تواماگر گشاده جبینم گل بهار توام

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 519

دلی گرفته تر از غنچه در بغل دارمبه چشم آبله با خار بن جدل دارم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 520

خدنگ او نظری دوخته است بر بالمامید هست گشادی ز شست اقبالم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 521

شکار جذبه توفیق شد گریبانمدگر چه خار تواند گرفت دامانم؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 522

ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیمبه هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 523

برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 524

کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 525

به هفت آب، دهن از شراب می شویمدگر ز توبه به مشک و گلاب می شویم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 526

فرهادم و ثبات قدم هست پیشه امناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 527

صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 528

در کار عشق سعی چو فرهاد می‌کنممشق جنون به خامه فولاد می‌کنم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 529

گاهی به کوه و گاه به صحرا نمی رومچون سیل بی حجاب به هر جا نمی روم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 530

کو می که اختیار خرد را به او دهم؟مستانه دست خویش به دست سبو دهم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 531

دل را به زلف حسن شمایل نمی دهمتا دل نمی دهند مرا دل نمی دهم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 532

حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 533

از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 534

پیش قضا طلسم ز تدبیر بسته ایمسد شکر به رهگذر شیر بسته ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 535

دام امید در ره ایام بسته‌ایمدر رهگذار سیل ز خس دام بسته‌ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 536

راه نشاط بر دل دیوانه بسته ایمما راه آشنایی بیگانه بسته ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 537

از خط به مهربانی ما بدگمان مشوما با لبت نمک به حرامی نخورده ایم

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.