Saib Təbrizi: Qısa
جمعی که سر خویش به فتراک تو بستندچندان که به گردش بود این دایره، هستند
Pərakəndə şeir 443کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟یوسف نه عزیز است که در چاه گذارند
Pərakəndə şeir 444جویای تو آسودگی از مرگ نبینددر خاک، طلبکار تو از پا ننشیند
Pərakəndə şeir 445تا صدق طلب خضر من آبله پا بودهر موجه ای از ریگ روان قبله نما بود
Pərakəndə şeir 446احوال دل خسته به اغیار مگوییدحال سرشوریده به دستار مگویید
Pərakəndə şeir 447(شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟خرابی دل ویران ما چه فایده دارد؟)
Pərakəndə şeir 448کدام شوخ که با من سر عتاب ندارد؟کدام گوشه که چشمم گلی در آب ندارد؟
Pərakəndə şeir 449عجب نباشد اگر دل ز آسمان بگریزدکه تیر راست رو از صحبت کمان بگریزد
Pərakəndə şeir 450خراب شو که به ملک خراب باج نباشدبرهنه شو که به عریان تنان خراج نباشد
Pərakəndə şeir 451همت عالی نظر به پست نداردخانه گردون غم نشست ندارد
Pərakəndə şeir 452دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد
Pərakəndə şeir 453ره به فروغ رخش نقاب نگیردابر تنک پیش آفتاب نگیرد
Pərakəndə şeir 454طالع ما عیش را غم می کندسور را همچشم ماتم می کند
Pərakəndə şeir 455گریهٔ ما دل به طوفان میدهدنالهٔ ما جان به افغان میدهد
Pərakəndə şeir 456نه هر دل جای سودای تو باشددلی کز جا رود جای تو باشد
Pərakəndə şeir 457هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شودهر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود
Pərakəndə şeir 458خار پیراهن مشو آسودگان خاک راتا پس از مردن نگردد بر تنت هر موی مار
Pərakəndə şeir 459غم مرا در جان بی حاصل نمی گیرد قرارجغد از وحشت درین منزل نمی گیرد قرار
Pərakəndə şeir 460آشیان بلبلان پر گل شد از جوش بهارخوش وصالی قسمت بلبل شد از جوش بهار
Pərakəndə şeir 461باز دارم نعل در آتش ز پیکان دگرمی کند در سینه کاوش تیر مژگان دگر
Pərakəndə şeir 462ای ز رویت هر نظر محو تماشای دگردر دل هر ذره ای خورشید سیمای دگر
Pərakəndə şeir 463نوازش می کند بی حاصلان را آسمان کمتربه نخل بی ثمر دارد توجه باغبان کمتر
Pərakəndə şeir 464با بخت تیره کوکب ما را چه اعتبار؟در روز ابر، بال هما را چه اعتبار؟
Pərakəndə şeir 465درویش خامش است ز مبرم کشنده تراز پشه هاست پشه خاکی گزنده تر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.