Pərakəndə şeir 442

جمعی که سر خویش به فتراک تو بستندچندان که به گردش بود این دایره، هستند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 443

کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟یوسف نه عزیز است که در چاه گذارند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 444

جویای تو آسودگی از مرگ نبینددر خاک، طلبکار تو از پا ننشیند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 445

تا صدق طلب خضر من آبله پا بودهر موجه ای از ریگ روان قبله نما بود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 446

احوال دل خسته به اغیار مگوییدحال سرشوریده به دستار مگویید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 447

(شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟خرابی دل ویران ما چه فایده دارد؟)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 448

کدام شوخ که با من سر عتاب ندارد؟کدام گوشه که چشمم گلی در آب ندارد؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 449

عجب نباشد اگر دل ز آسمان بگریزدکه تیر راست رو از صحبت کمان بگریزد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 450

خراب شو که به ملک خراب باج نباشدبرهنه شو که به عریان تنان خراج نباشد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 451

همت عالی نظر به پست نداردخانه گردون غم نشست ندارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 452

دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 453

ره به فروغ رخش نقاب نگیردابر تنک پیش آفتاب نگیرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 454

طالع ما عیش را غم می کندسور را همچشم ماتم می کند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 455

گریهٔ ما دل به طوفان می‌دهدنالهٔ ما جان به افغان می‌دهد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 456

نه هر دل جای سودای تو باشددلی کز جا رود جای تو باشد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 457

هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شودهر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 458

خار پیراهن مشو آسودگان خاک راتا پس از مردن نگردد بر تنت هر موی مار

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 459

غم مرا در جان بی حاصل نمی گیرد قرارجغد از وحشت درین منزل نمی گیرد قرار

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 460

آشیان بلبلان پر گل شد از جوش بهارخوش وصالی قسمت بلبل شد از جوش بهار

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 461

باز دارم نعل در آتش ز پیکان دگرمی کند در سینه کاوش تیر مژگان دگر

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 462

ای ز رویت هر نظر محو تماشای دگردر دل هر ذره ای خورشید سیمای دگر

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 463

نوازش می کند بی حاصلان را آسمان کمتربه نخل بی ثمر دارد توجه باغبان کمتر

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 464

با بخت تیره کوکب ما را چه اعتبار؟در روز ابر، بال هما را چه اعتبار؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 465

درویش خامش است ز مبرم کشنده تراز پشه هاست پشه خاکی گزنده تر

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.