Pərakəndə şeir 490

بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گلدر جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 491

گرچه زنگ خاطر تن پروران چون روزه امصیقل آیینه روحانیان چون روزه ام

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 492

می‌تراود وحشت از بوم و بر کاشانه‌امدارد از چشم غزالان حلقه در خانه‌ام

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 493

دیده از صورت‌پرستی بسته بود آیینه‌امنوخطی دیدم که بازی کرد دل در سینه‌ام

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 494

من که بودم رونق کوی خرابات، این زمانآفتاب شنبه و ابر شب آدینه ام

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 495

جلوه‌ای مستانه زان گلگون‌قبا می‌خواستمزان گلستان یک نسیم آشنا می‌خواستم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 496

چند زور آرد جنون بر من، گریبان نیستمچند بی تابی کنم، آه غریبان نیستم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 497

تیغ کوه همتم، دامن ز صحرا می کشممی روم تا اوج استغنا، دگر وا می کشم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 498

پرده بر حسن عمل از دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 499

در لباس از سینه تفسیده آهی می کشمشمع فانوسم نفس در پرده گاهی می کشم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 500

چون نظر بر روی آن دشمن مروت می‌کنماز بهار گریه گلریزان حسرت می‌کنم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 501

گریه را بی‌طاقتی آموختن حق من استدر دو مجلس قطره را همچشم طوفان می‌کنم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 502

نیست ناخن در کف و مشکل‌گشایی می‌کنمکار عالم را به این بی‌دست و پایی می‌کنم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 503

(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟از دعای بی اثر دردسر گردون دهم)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 504

در دل است آن کس که از نادیدنش دیوانه‌ایمآن که ما را دربه‌در دارد به او هم‌خانه‌ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 505

ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریمچین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 506

چون به دریا روی با این دیده پر نم کنیمحلقه گرداب ها را حلقه ماتم کنیم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 507

ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستمتو با اغیار خوش بنشین که من بار سفر بستم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 508

به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردمز هر پیمانه ای خون در دل افلاک می کردم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 509

من آن بخت از کجا دارم که با او همسفر گردم؟زهی دولت اگر در رهگذارش پی سپر گردم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 510

به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ازین قند مکرر سیر من یکبار چون گردم؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 511

نمی کردم به نیرنگ خزان ترک وفاداریاگر روی دلی از غنچه این باغ می دیدم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 512

فضای چرخ تنگی می کند بر مغز پرشورمقبای دار کوتاه است بر بالای منصورم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 513

من آن رندم که راز دل ز لوح سینه می خوانمخط جوهر ز پشت صفحه آیینه می خوانم

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.