Qısa
ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوستطرز نگاه کردن چشم غزال ازوست
Pərakəndə şeir 162تا عارضت ز آتش می برفروخته استبر آسمان ستاره خورشید سوخته است
Pərakəndə şeir 164از سرد مهری آتش شوقم فسرده استروغن تلف مکن به چراغی که مرده است
Pərakəndə şeir 165در جوش خلق کعبه حاجات گم شده استدر توبه شکسته خرابات گم شده است
Pərakəndə şeir 166خال تو ریشه در شکرستان دوانده استدر خط سبز، شهپر طوطی رسانده است
Pərakəndə şeir 167دل بی خیال طایر شهپر بریده استبی فکر روح پای به دامن کشیده است
Pərakəndə şeir 168از پسته تو شور ملاحت چکیده استصبح صباحت از گل رویت دمیده است
Pərakəndə şeir 169آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده استخود را به زیر بال سمندر کشیده است
Pərakəndə şeir 170دارد سری به کاکل او هر سری که هستدربند اوست هر دل غم پروری که هست
Pərakəndə şeir 171(در زیر آسمان دل بی اضطراب نیستدر چشم ما غنودگیی هست، خواب نیست)
Pərakəndə şeir 172عشق ترا به رونق ما احتیاج نیستاین برق را به مشت گیا احتیاج نیست
Pərakəndə şeir 173بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیستبر اعتدال لیل و نهار اعتماد نیست
Pərakəndə şeir 174در گلشن وجود ره بوالفضول نیستبرگ خزان رسیده او بی اصول نیست
Pərakəndə şeir 175بر رنگ عصمت تو می ناب دست یافتصد حیف بر کتان تو مهتاب دست یافت
Pərakəndə şeir 176از ما به گفتگو دل و جان می توان گرفتاین ملک را به تیغ زبان می توان گرفت
Pərakəndə şeir 177تا چند ز رسوا شدن راز توان سوخت؟از بی تهی اشک نظرباز توان سوخت
Pərakəndə şeir 178رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت استخط گرد گل روی تو دیوار بهشت است
Pərakəndə şeir 179رخسار تو شاداب تر از لاله طورستشبنم گل سیراب ترا دیده شورست
Pərakəndə şeir 180می بی نمک صحبت احباب حرام استمی چیست، گر انصاف بود آب حرام است
Pərakəndə şeir 181آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است
Pərakəndə şeir 182از وصل، ملال دل خرم نمکین استدر دامن گل گریه شبنم نمکین است
Pərakəndə şeir 183روی دل این خسته به آن چشم سخنگوستچون عقده مرا چشم به آن گوشه ابروست
Pərakəndə şeir 184(راه سخنم معنی بسیار گرفته استاز جوش گل این رخنه دیوار گرفته است)
Pərakəndə şeir 186از خموشی هرکه سر در جیب فکرت میبرددر سخن از دیگران گوی سعادت میبرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.