Digər şeir 44

آن تار زلف بر دل و آنشانه کردنتترسم که خون خلق بریزد بگردنت

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 45

حالی نداد روی ز درس ادب مرابر جرعه ریز ساقی آب طرب مرا

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 46

در خواب به کف داشتم این طرهٔ پرتابای کاش که بیدار نمی‌گشتم از این خواب

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 47

تا سر زلف تو در دست نسیم سحر استراز سربستۀ ما در همه عالم سمر است

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 48

دل که آزاد ز زنجیر بلا و محن استتار زلف تو و را رشتۀ جانست و تن است

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 49

تعلیم او نکرد معلم حدیث عشقایکاشکی که من شدمی ترجمان دوست

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 50

همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوستدیگران را کعبه مقصد بود ما را روی دوست

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 51

دلم از یاد هجر دوست خون استندانم حال مهجوران که چون است

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 52

مرا تنگست در دل منزل دوستهمی ترسم بتنگ آید دل دوست

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 53

گرچه در پای فکندی چو سرموی مرابدو عالم نفروشم سر موئی ز سرت

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 54

نقش وصل توام از ششدرغم ره نگشودچکنم کار من دلشده وارون افتاد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 55

روی بنما و به پای تو فشانم جان رازلف بگشا که نهم بر سر کفر ایمان را

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 56

ز پریشانی ما کی شود آگاه کسیکه گرفتار بدان زلف پریشان نشود

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 57

عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 58

گر مرا راه گدائی بسر کوی تو بودتا ابد دست من و حلقۀ گیسوی تو بود

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 59

گر مرا در سر سودای تو شد جان سهل استسر زلف تو ز آفات سلامت باشد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 60

شبهای وصل روز فراق آیدم بخوابچو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 61

به سر زلف تو کز زلف تو سر می‌نکشمچه کنم نیست جز اینم سر سودای دگر

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 62

رهم نمیدهد اغیار بر سر کویشکه کام دل بنگاهی ستانم از رویش

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 63

جز دو ابروی کج یار بروی چونگارمی ندیده است کسی در سر یکمه دو هلال

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 64

گر بدل از صحبتم داری ملالبکشم ایزیبا پسر خونم حلال

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 65

هزار شانه به زلف نگار خویش کشیدمز ازدحام دل خویش در میانه ندیدم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 69

با سینه غمت را سروکار بست و گرنهصد بار ز آه سحرش سوخته بودم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 70

با همه شعلۀ آهی که شب از سینه بر آرمراست بر طرۀ شبرنگ تو ماند شب تارم

Nəyyir Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.