Qəzəl 363

برآتش می گذارم خرقه پشمینه خود رانهان تا چند دارم در نمد آیینه خود را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3630

گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3631

ناله ای کز دل بیدرد برون می آیدتیغی از پنجه نامرد برون می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3632

اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آیدریشه غم ز دل تنگ برون می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3633

خط ز خال لب جانانه برون می آیدآه افسوس ازین دانه برون می آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3634

دعوی عشق ز هر بوالهوسی می‌آیددست بر سر زدن از هر مگسی می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3635

آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3636

چشم پرحرف و لب بوسه ربا می بایدحسن سهل است، ز معشوق ادا می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3637

هر طرف لاله رخی هست، نظر می بایدداغ بر روی هم افتاده، جگر می باید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3638

سرو بستان حیا غنچه جبین می بایدنرگس باغ ادب پرده نشین می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3639

عاشق آزرده و محزون و غمین می بایدصاحب گنج گهر تلخ جبین می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 364

به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3640

از تماشا دل افسرده ما نگشایدگره از غنچه پیکان به صبا نگشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3641

تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3642

بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچیدساعدم رشته بر انگشت طبیبان پیچید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3643

شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردیدنامه بر آتش من دامن دیگر گردید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3644

نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3645

درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3646

لاله از رشک رخت خون جگر می گریدآتش از گرمی خوی تو شرر می گرید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3647

چه عجب گر ز بهاران به نوایی نرسیدفیض خار سر دیوار به پایی نرسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3648

در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3649

تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 365

خط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3650

از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.