Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
اگر بهانه طفلان تمام می گرددبه بوسه هم لب لعل تو رام می گردد
Qəzəl 3696ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردداگر بخیل به مستی کریم می گردد
Qəzəl 3697سری که در ره او بی کلاه می گرددفلک سوار چو خورشید و ماه می گردد
Qəzəl 3698ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد
Qəzəl 3699زمانه ساز به رنگ زمانه می گرددپرشکسته خس آشیانه می گردد
Qəzəl 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را
Qəzəl 3700ملال در دل بی مدعا نمی گرددز گرد، آب گهر بی صفا نمی گردد
Qəzəl 3701ز می پرستی خود لاله برنمیگرددشب سیاه درونان سحر نمیگردد
Qəzəl 3702دل رمیده ملول از سفر نمیگرددفتاد هرکه به این راه برنمیگردد
Qəzəl 3703نصیب خلق زیاد از نعم نمی گرددز بحر، آب گهر بیش و کم نمی گردد
Qəzəl 3704نمرده، عمر کسی جاودان نمیگرددخراب تا نشود این دکان نمیگردد
Qəzəl 3705جهان حیات کسی را ضمان نمیگرددکه مصدر اثری در جهان نمیگردد
Qəzəl 3706بغیر اشک که راه نگاه من بنددکه دیده قافله ای چشم راهزن بندد؟
Qəzəl 3707ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Qəzəl 3708Bizim bu ağzımızı ol dodağı lalə tutar,Necə ki, ağzını məstin fəqət piyalə tutar.
Qəzəl 3709Hər adam ki, kişitək eybini söylər üzünə,Öp onun gözlərini, həq ver onun sən sözünə.
Qəzəl 371ز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش رابه از خاکستر خود نیست مرهم، داغ آتش را
Qəzəl 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد
Qəzəl 3711جز آن دهن که ازو خنده سر برون آردکه دیده پسته که از خود شکر برون آرد؟
Qəzəl 3712چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟چه خار از دل ما سوزنی برون آرد؟
Qəzəl 3713فروغ ذره به چشم من آب می آردکه تاب شعشعه آفتاب می آرد؟
Qəzəl 3714نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد
Qəzəl 3715چه نکهت است که باد بهار می آرد؟که هوش می بدر از دل، قرار می آرد
Qəzəl 3716کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟ز خویش هرکه مرا برده، باز می آرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.