Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
دل مرا نگه گرم یار می سازدستاره سوخته را این شرار می سازد
Qəzəl 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد
Qəzəl 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد
Qəzəl 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزدهمیشه بر علم خود سپاه می لرزد
Qəzəl 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزدمرا ز گرمی پرواز بال و پر سوزد
Qəzəl 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد
Qəzəl 381کنم نظاره چون بی پرده رخسار نکویش را؟که من پوشیده دارم از دل خود آرزویش را
Qəzəl 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد
Qəzəl 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزدنسیم صبح درین لاله زار می سوزد
Qəzəl 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد
Qəzəl 3813به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزداگر ستاره بود آفتاب برخیزد
Qəzəl 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزدنفس ز سینه من زخمدار برخیزد
Qəzəl 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزدکه دیده است ز آتش غبار برخیزد؟
Qəzəl 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
Qəzəl 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد
Qəzəl 3818ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزدز پیش راه تو چون گرد آسمان خیزد
Qəzəl 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟
Qəzəl 382نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را
Qəzəl 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزدازین خرابه شب و روز گرد می خیزد
Qəzəl 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟
Qəzəl 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد
Qəzəl 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد
Qəzəl 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزدتبسم تو در آب گهر شکر ریزد
Qəzəl 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزدگل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.