Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
Xoş o insanlara ki, bərkdə yandı bir-birinə,İlk sözü, son sözü hər yerdə "can"dı bir-birinə.
Qəzəl 3914مرا اگر چه کم از خاک راه می گیرندز من فروغ گهر مهر وماه می گیرند
Qəzəl 3915سخنوران که درین بوستان نوا سازندکباب یکدگر از شعله های آوازند
Qəzəl 3916خوش آن گروه که تن راز عشق جان سازندزمین خویش به تدبیر آسمان سازند
Qəzəl 3917درین ریاض دلی را که آب میسازندچو شبنم آینه آفتاب میسازند
Qəzəl 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Qəzəl 3919چرا به خلدبرین از خدا شوی خرسندبه جوی شیر چو طفلان چرا شوی خرسند
Qəzəl 392درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را
Qəzəl 3920ز خود برآمدگان رستگار می باشندز داروگیر جهان برکنار می باشند
Qəzəl 3921در آن مقام که شاهی به هر گدا بخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشند
Qəzəl 3922ترا ز عالم عبرت اگر نظر بخشندازان به است که صد گنج پرگهر بخشند
Qəzəl 3923چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشندمرا چوخط به لب او ره سخن بخشند
Qəzəl 3924چگونه باده عرفان جماعتی نوشندکه باده در رگ تاک است ومست ومدهوشند
Qəzəl 3925Aşiqin qanın içən dilbər əgər çəkmir əzab,Nəyə lazımdı ələ badə alıb içsə şərab.
Qəzəl 3926دلی که آتش روی تواش کباب کندز اشک شادی خودمستی شراب کند
Qəzəl 3927چو در پیاله رنجش می عتاب کندپیاله روترش از تلخی شراب کند
Qəzəl 3928ز درد چهره محال است مرد زرد کندچه لایق است که اظهار درد مردکند
Qəzəl 3929فغان چه با دل سنگین آن نگار کندخروش بحر به گوش صدف چه کار کند
Qəzəl 393ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را
Qəzəl 3930Eşq düşməndi cana, eyləsən həzər, neylər?Zəmanə çəksə qılıncı üstünə, sipər neylər?
Qəzəl 3931اگر نه چشم من آن دلنواز باز کندمرا ز هر دو جهان کیست بی نیاز کند
Qəzəl 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Qəzəl 3933اجل چه کار به جانهای با کمال کندچرا ملاحظه خورشید از زوال کند
Qəzəl 3934به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.