Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
Ətəyin çəkdi əlimdən nə üçün, bilməm, o yar,Söyləyin, gül qoxusu güldən haçan ayrı olar?
Qəzəl 4023خطش دمید وبه عشاق مهربان گردیدازین بهار چه گلهای خوش عیان گردید
Qəzəl 4024رسید جان به لبم تا به لب شراب رسیدگسیخت ریشه این نخل تا به آب رسید
Qəzəl 4025به زلف او دلم از برق گوشواره رسیدبه داد من شب تاریک این ستاره رسید
Qəzəl 4026بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید
Qəzəl 4027خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید
Qəzəl 4028خط عذارتو خورشید رابه دام کشیدز هاله حلقه به گوش مه تمام کشید
Qəzəl 4029توان به صبر سر سرکشان به دام کشیدکه نرم نرم خط از حسن انتقام کشید
Qəzəl 403Kənara çəkmə üzündən ol ənbər əfşanı,Amandı, qırmagınan bu dili-pərişanı.
Qəzəl 4030کنون که ناخن تدبیر من شکسته دمیدز چشم آبله ام خار دسته دسته دمید
Qəzəl 4031دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید
Qəzəl 4032Fitnəsindən o xumar gözlülərin eylə həzər,Fitnəkar insan əlindən həmişə fitnə gələr.
Qəzəl 4033که با تو حرف شهیدان عشق میگویدکه خون شبنم از آفتاب میجوید
Qəzəl 4034سیهدلی که ز دوران حضور میجویدمیان دوزخ سوزنده حور میجوید
Qəzəl 4035عرق ز شرم تو بر روی آفتاب دویدز شوق لعل تو خون در رگ شراب دوید
Qəzəl 4036کجا ز سینه من غم شراب میشویدچه زنگ از دل آیینه آب میشوید
Qəzəl 4037اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید
Qəzəl 4038دنبال دل کمند نگاه کسی مباداین برق در کمین گیاه کسی مباد
Qəzəl 4039خط را گذار برلب آن سیمبر فتادسرسبز طوطیی که به تنگ شکر فتاد
Qəzəl 404مکن کوتاه در ایام خط زلف پریشان راکه باشد ناگزیر از مد بسم الله دیوان را
Qəzəl 4040Hanı o sərvi-rəvan ki, məni heyran eləyə,Mehriban bir baxışa aşiqi mehman eləyə?
Qəzəl 4041روی تو صبر از دل بیتاب میبردآیینه اختیار ز سیماب میبرد
Qəzəl 4042عاشق ز رفتن دل بیتاب میبردفیضی که خاک از آمدن آب میبرد
Qəzəl 4043پیغام بیکسان که به دلدار می بردطفل یتیم را که به گلزار می برد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.