Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
فروغ مهر باشد دیده اخترشماران راصفای ماه باشد جبهه شب زنده داران را
Qəzəl 4110آیینهام ز روشنی آزار میکشدخاطر به سیر سبزه زنگار میکشد
Qəzəl 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد
Qəzəl 4112Bu fələk bir kimsədən əsla xəcalət çəkməyib,Göy üzü heç vaxt tutulmaqdan əziyyət çəkməyib.
Qəzəl 4113از سرگذشته سربه گریبان نمی کشداین شمع کشته ناز شبستان نمی کشد
Qəzəl 4114چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد
Qəzəl 4115یک دل ز ناوک مژه او رها نشداین تیر کج ز هیچ شکاری خطا نشد
Qəzəl 4116خط ترا که دید که زیر و زبر نشداین رشته راکه یافت که بی پاوسرنشد
Qəzəl 4117چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد
Qəzəl 4118شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد
Qəzəl 4119از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد
Qəzəl 412نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران رابه مشت خار ما سرگرم کن آتش عذاران را
Qəzəl 4120ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساندما را ازین جهان به جهان دگر رساند
Qəzəl 4121دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند
Qəzəl 4122طی شد زمان پیری ودل داغدار ماندصیقل شکست وآینه ام در غبار ماند
Qəzəl 4123O hünər sahibləri köçdü cahandan, qalmadı,Sərbəsər boşdur tamam indi gülüstan, qalmadı.
Qəzəl 4124نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند
Qəzəl 4125جمعی که دل به طره طرار بسته انداول کمر به رشته زنار بسته اند
Qəzəl 4126خوبان دلم به زلف گرهگیر بستهانددیوانه مرا به دو زنجیر بستهاند
Qəzəl 4127آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند
Qəzəl 4128مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند
Qəzəl 4129در کوی عشق بر رخ کس در نبستهانداین در به روی مومن و کافر نبستهاند
Qəzəl 413نسازد رویگردان کثرت لشکر دلیران رانیستان مانع از جولان جرأت نیست شیران را
Qəzəl 4130روی ترا به آتش دلها برشتهاندلعل ترا به خون جگرها سرشتهاند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.