Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
حیران عشق او زر وگوهر چه می کندآن را که آرزو نبود زر چه می کند
Qəzəl 4198از کف عنان گذاشته منزل چه می کندموج رمیده دامن ساحل چه می کند
Qəzəl 4199تیغ زبان به عاشق حیران چه میکندبا پای خفته خار مغیلان چه میکند
Qəzəl 420بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن راکه بیم راه گم کردن نمی باشد تپیدن را
Qəzəl 4200با عاشقان عداوت گردون چه می کندچشم بدحجاب به جیحون چه می کند
Qəzəl 4201با طفل آنچه جنبش گهواره میکندبیطاقتی به این دل آواره میکند
Qəzəl 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Qəzəl 4203Baxışların qəlbimi, vallah, viranə eylər,Əksin düşər aynaya, aynada xanə eylər.
Qəzəl 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند
Qəzəl 4205عاشق حذر ز آتش سودا نمی کندمجنون ز چشم شیر محابا نمی کند
Qəzəl 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کنداین رود خشک روی به دریا نمی کند
Qəzəl 4207عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند
Qəzəl 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمیکندوحشت رَم از طبیعت آهو نمیکند
Qəzəl 4209آفت ز خودپسند جدایی نمی کندخلوت علاج زهد ریایی نمی کند
Qəzəl 421ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن رابه یک شبنم کند محتاج، رخسار تو گلشن را
Qəzəl 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکندجوهر طلسم بیضه فولاد نشکند
Qəzəl 4211مهر لب مرا می منصور نشکندزنجیر موج باده پر زور نشکند
Qəzəl 4212از پختگی است گر نشد آواز ما بلندکی از سپند سوخته گردد صدا بلند
Qəzəl 4213بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلنداز چوب دار رایت منصور شد بلند
Qəzəl 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند
Qəzəl 4215جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنندچون موج پشت دست به آب بقا زنند
Qəzəl 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند
Qəzəl 4217اول ثنای عشق فصیحان اداکنندآری طعام را به نمک ابتدا کنند
Qəzəl 4218Haçan bu xalq əvəzsiz bir iş görüb, xudaya?Təzim edib əvvəlcə xudaya yox, təlaya.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.