Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
گل داده هرزه نالی چمن دهدگوش گران سزای لب پر سخن دهد
Qəzəl 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهدآب خضر به صورت دیوار می دهد
Qəzəl 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهدشبنم عبث چه آینه پرداز می دهد
Qəzəl 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد
Qəzəl 431به هر تردامنی منمای آن آیینه رو رامبادا زنگ خجلت سبز سازد حرف بدگو را
Qəzəl 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهدموج رمیده دست به ساحل نمی دهد
Qəzəl 4311خالش خبر ز سر دهانم نمیدهدزان راز سر به مهر نشانم نمیدهد
Qəzəl 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد
Qəzəl 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خریدگلچین نهال شد که گل از باغبان خرید
Qəzəl 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید
Qəzəl 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بیطلب رسید
Qəzəl 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید
Qəzəl 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید
Qəzəl 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسیدوقت زوال سایه دولت به من رسید
Qəzəl 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسیدبردند دیگران کف وعنبربه من رسید
Qəzəl 432تهی چشمان چه میدانند قدر روی نیکو رانباشد جز گرانی بهره از یوسف ترازو را
Qəzəl 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد
Qəzəl 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید
Qəzəl 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشیدنتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید
Qəzəl 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشیدبر بوی گل درشتی خس می توان کشید
Qəzəl 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید
Qəzəl 4325از زیر خاک ناله ما میتوان شنیدبیرون باغ نیز نوا میتوان شنید
Qəzəl 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید
Qəzəl 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتادشد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.