Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند
Qəzəl 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را
Qəzəl 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Qəzəl 4221مردان به آب تیغ شهادت وضو کنندتا بی غبار سجده بر آن خاک کو کنند
Qəzəl 4222روزی که زخم کاهکشان را رفوکنندبر روی چاک سینه ما در فروکنند
Qəzəl 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند
Qəzəl 4224O adam ki, fəxr üçün əcdadını yad eyləyər,Bir sümük tapmış o, it tək könlünü şad eyləyər.
Qəzəl 4225مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند
Qəzəl 4226یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کننداز پیرهن فتیله داغ تومی کنند
Qəzəl 4227نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند
Qəzəl 4228مردان نظر سیاه به دنیا نمیکنندروز سفید خود شب یلدا نمیکنند
Qəzəl 4229چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنندآیینه دار صبح امیدش نمی کنند
Qəzəl 423نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون رابه دست زخم دندان دادم آن لبهای میگون را
Qəzəl 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Qəzəl 4231کی دلبران زصحبت دل سیر می شوندخوبان کجا ز آینه دلگیر می شوند
Qəzəl 4232Gözüm qalan deyildir mülki-malında Hindin,Toz-torpağa bələndim mən ki, yolunda Hindin.
Qəzəl 4233توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند
Qəzəl 4234از عیب پاک شو که هنرها همیدهنددست از خزف بشو که گهرها همیدهند
Qəzəl 4235دولت ز دستگیری مردم بپا بودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Qəzəl 4236دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Qəzəl 4237اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود
Qəzəl 4238از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بوداز گوش نگذرد سخنی کز زبان بود
Qəzəl 4239آن را که در جگر نفس آتشین بودخورشید آسمان وچراغ زمین بود
Qəzəl 424نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.