Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
روشن دلم ز باده گلفام می شودظلمت برون ز خانه به گلجام می شود
Qəzəl 4285Lütf ilə bir bizi saysan, nə olar?Məni məndən də ayırsan, nə olar?
Qəzəl 4286از خط نگاه پردگی دیده می شودمژگان شوخ، سبزه خوابیده می شود
Qəzəl 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود
Qəzəl 4288دل کی تهی ز خنده طفلانه می شودباز این گره ز گریه مستانه می شود
Qəzəl 4289بیروی دل گره ز زبان وا نمیشودطوطی ز پشت آینه گویا نمیشود
Qəzəl 429اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین راهمان از شوخی بو می کند بیدار گلچین را
Qəzəl 4290تا غنچه شکایت من وا نمی شوداین عقده ها ز زلف سخن وا نمی شود
Qəzəl 4291تسکین دل به شور محبت نمیشوداین داغ، خوشنمک به قیامت نمیشود
Qəzəl 4292دل ساده در قلمرو صورت نمیشودتا نقش هست آینه خلوت نمیشود
Qəzəl 4293پایندگی به زور میسر نمیشودآب خضر نصیب سکندر نمیشود
Qəzəl 4294بیصحبت تو عیش میسر نمیشودرغبت به بوسه لب ساغر نمیشود
Qəzəl 4295هر رهروی دچار به منزل نمیشوداین راه قطع بیکشش دل نمیشود
Qəzəl 4296آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود
Qəzəl 4297در کوی عشق درد وبلا کم نمی شوداز باغ خلد برگ ونوا کم نمی شود
Qəzəl 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شوداین مور بار دست سلیمان نمی شود
Qəzəl 4299مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود
Qəzəl 430چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو راکه عاشق مد احسان می شمارد چین ابرو را
Qəzəl 4300Eşqin həvəsi tək yarı görməklə qutarmaz,Bir güldü ki, o, bil, onu dərməklə qutarmaz.
Qəzəl 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمودتعمیر کعبه دل ما می توان نمود
Qəzəl 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود
Qəzəl 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهدنبضم ز تاب دردچو سیماب می جهد
Qəzəl 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد
Qəzəl 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهدآیینه را به دست پریشان نفس دهد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.