Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود
Qəzəl 4241غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود
Qəzəl 4242زین پیشتر متاع سخن رایگان نبودگرد کسادی از پی این کاروان نبود
Qəzəl 4243بیرون ز خود کسی که پی مدعا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
Qəzəl 4244هر کس که در نماز به روی و ریا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
Qəzəl 4245هر جا حدیث خامه من بر زبان رودبلبل چو بیضه در بغل آشیان رود
Qəzəl 4246چون غمزه تو بر سر بیداد میرودآسایش از قلمرو ایجاد میرود
Qəzəl 4247Zahid yol alıb Kəbəyə, bax, başında dəstar,Sərxoş nə bilir, yolundakı o daşdı, divar.
Qəzəl 4248آزاده چون مسیح بر افلاک می روداین منزل از کسی است که چالاک می رود
Qəzəl 4249هوش من از نسیم سحرگاه می رودحکم اشاره بر دل آگاه می رود
Qəzəl 425شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون راکه از جمعیت آهو، حصاری ساخت مجنون را
Qəzəl 4250Meyi tök cama ki, gül soldu daha, lalə gedər,Bu nə karvandı ki, çöldə elə bil halə gedər.
Qəzəl 4251کی یاد زلفش از دل بی کینه می روداز یاد طفل کی شب آدینه می رود
Qəzəl 4252Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.
Qəzəl 4253رفتی و خط و خال تو از دل نمیروداین نقش دلنشین ز مقابل نمیرود
Qəzəl 4254Arifin sözləri divanələrə etməz əsər,Necə divanədi o, qaçmasa səhraya əgər?
Qəzəl 4255طغیان نفس بیش به وقت غنا شودمار ضعیف بر سر گنج اژدها شود
Qəzəl 4256چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود
Qəzəl 4257در گلشنی که بند قبای تو وا شودچندین هزار پیرهن گل قبا شود
Qəzəl 4258از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود
Qəzəl 4259آلوده دردمند به درمان چرا شودمنت کش علاج طبیبان چرا شود
Qəzəl 426ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون رابه فکر گردباد افتاد هر کس دید مجنون را
Qəzəl 4260دل از هجوم نشتر آزار وا شودچون غنچه ای که در بغل خار وا شود
Qəzəl 4261آنجا که خنده لعل ترا پرده در شودطوطی چو مغز پسته در شکر شود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.