Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اندخون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند
Qəzəl 4132دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند
Qəzəl 4133هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
Qəzəl 4134جمعی که هوش خود به می ناب داده اندخرمن به برق وخانه به سیلاب داده اند
Qəzəl 4135جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند
Qəzəl 4136آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند
Qəzəl 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Qəzəl 4138هرگز عنان رشته به گوهر نداده اندشوخی ز حد مبر که ترا سر نداده اند
Qəzəl 4139جمعی که بار درد تو بر دل نهادهاندچون راه سر به دامن منزل نهادهاند
Qəzəl 414نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را
Qəzəl 4140جمعی که ره به چشم و دل سیر بردهاندبیچشمزخم راه به اکسیر بردهاند
Qəzəl 4141جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند
Qəzəl 4142آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اندبالین و بستر از گل بی خار کرده اند
Qəzəl 4143گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند
Qəzəl 4144O xalın göz yaşı içmiş ki, belə tər göyərib?Ya ona xidmət edib hansı bəxtəvər, göyərib?
Qəzəl 4145این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند
Qəzəl 4146جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند
Qəzəl 4147Bu gözəllər ki, təkəbbürlə hey ətrafa baxar,Bilməyirlər, yarımın qar kimi ağ gərdəni var?
Qəzəl 4148مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اندغیر از حباب وموج ز دریا چه دیده اند
Qəzəl 4149گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند
Qəzəl 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را
Qəzəl 4150گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند
Qəzəl 4151مردان اگر نفس به فراغت کشیدهانددر زیر آب تیغ شهادت کشیدهاند
Qəzəl 4152عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.