Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد
Qəzəl 4045زخمی که ره به لذت ناسور می بردفیض نمک ز مرهم کافور می برد
Qəzəl 4046Bu naz ilə yerişin canımı pünhan aparar,Dağ seli, hər nə çıxar qarşıya, asan aparar.
Qəzəl 4047دیوانه را به دامن صحرا که می بردطفل یتیم را به تماشا که می برد
Qəzəl 4048هشیار را به مجلس مستان که میبرداز بهر عیب خویش نگهبان که میبرد
Qəzəl 4049Heç kimsə mənim naməmi canana yetirməz,Heç kəs sarı bir yarpağı bustana yetirməz.
Qəzəl 405چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را
Qəzəl 4050سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا
Qəzəl 4051از بهر دل چه رنج عبث سینه می بردآیینه دان چه فیض ز آیینه می برد
Qəzəl 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد
Qəzəl 4053پروانهای که گرد تو یک بار میپرداز شاخسار شعله شرروار میپرد
Qəzəl 4054راهی که مرغ عقل به یک سال میپرددر یک نفس جنون سبکبال میپرد
Qəzəl 4055از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذردخودبین کجا ز آینه وآب بگذرد
Qəzəl 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد
Qəzəl 4057زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
Qəzəl 4058O xumar gözlərin hər bir baxanı heyran edər,De, qiyamətmi qopub, bəs nə üçün meydan edər?
Qəzəl 4059پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرداز پاکدامنان نتوان احتراز کرد
Qəzəl 406مسخر کرد خط عنبرین رخسار جانان راپری آورد در زیر نگین ملک سلیمان را
Qəzəl 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد
Qəzəl 4061مجنون نظر به شوخی چشم غزال کردیاد آمدش ز وحشت لیلی وحال کرد
Qəzəl 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد
Qəzəl 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد
Qəzəl 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکردآواره خویش را به هوای گهر نکرد
Qəzəl 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.