Qəzəl 4044

از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4045

زخمی که ره به لذت ناسور می بردفیض نمک ز مرهم کافور می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4046

Bu naz ilə yerişin canımı pünhan aparar,Dağ seli, hər nə çıxar qarşıya, asan aparar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4047

دیوانه را به دامن صحرا که می بردطفل یتیم را به تماشا که می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4048

هشیار را به مجلس مستان که می‌برداز بهر عیب خویش نگهبان که می‌برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4049

Heç kimsə mənim naməmi canana yetirməz,Heç kəs sarı bir yarpağı bustana yetirməz.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 405

چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4050

سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4051

از بهر دل چه رنج عبث سینه می بردآیینه دان چه فیض ز آیینه می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4052

چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4053

پروانه‌ای که گرد تو یک بار می‌پرداز شاخسار شعله شرروار می‌پرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4054

راهی که مرغ عقل به یک سال می‌پرددر یک نفس جنون سبکبال می‌پرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4055

از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذردخودبین کجا ز آینه وآب بگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4056

از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4057

زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4058

O xumar gözlərin hər bir baxanı heyran edər,De, qiyamətmi qopub, bəs nə üçün meydan edər?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4059

پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرداز پاکدامنان نتوان احتراز کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 406

مسخر کرد خط عنبرین رخسار جانان راپری آورد در زیر نگین ملک سلیمان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4060

تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4061

مجنون نظر به شوخی چشم غزال کردیاد آمدش ز وحشت لیلی وحال کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4062

داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4063

خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4064

خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکردآواره خویش را به هوای گهر نکرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4065

دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.