Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود
Qəzəl 398به وحدت می توان کردن سبک غم های عالم راکه تنهایی یکی سازد مصیبت های عالم را
Qəzəl 3980Dəryanın vüsətinə dalğalar işarə olar,Yüz yerə parçalanan qəlb də parə-parə olar.
Qəzəl 3981به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شودکه خاروخس چوبه آتش رسد زبانه شود
Qəzəl 3982اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشودحجاب خنده این کبک کوه غم نشود
Qəzəl 3983ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود
Qəzəl 3984خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود
Qəzəl 3985سواد شب دل شب زنده دار می خواهدزمین سوخته تخم شرار می خواهد
Qəzəl 3986به درد هر که برآید دوا نمی خواهداگر ز پای درآید عصا نمی خواهد
Qəzəl 3987دل رمیده ما بال وپرنمی خواهدز خود برون شده برگ سفر نمی خواهد
Qəzəl 3988ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهدز عارض تو نظر آب آفتاب دهد
Qəzəl 3989چرا شراب به زاهد کسی به زور دهدبه دست بی بصر آیینه بلور دهد
Qəzəl 399مکن بی بهره یارب از قبول دل بیانم رابه زهر چشم خوبان آب ده تیغ زبانم را
Qəzəl 3990ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهدکه چشم شوخ تو فرصت به آسمان ندهد
Qəzəl 3991به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید
Qəzəl 3992مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید
Qəzəl 3993عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید
Qəzəl 3994اگر کلام نه از آسمان فرود آیدچرا به هر سخنی خامه در سجود آید
Qəzəl 3995اگر به پیرهن گل وگلاب باز آیدامید هست به جوی من آب باز آید
Qəzəl 3996ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آیدز عندلیب مگر نالهای به گوش آید
Qəzəl 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چهسان بینقاب میآید
Qəzəl 3998مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چه سان بینقاب میآید
Qəzəl 3999چنان که گل به سر شاخسار میآیدبه پای خود سر عاشق به دار میآید
Qəzəl 400نظر کن در ترازو داری آن خورشید تابان رااگر در پله میزان ندیدی ماه کنعان را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.