Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
Qara zülf ay üzünə düşsə, onu ram eləyər,O mənim gündüzümü döndərib axşam eləyər.
Qəzəl 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند
Qəzəl 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Qəzəl 3938سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند
Qəzəl 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند
Qəzəl 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Qəzəl 3940اگر به قامت رعنای او نظاره کندز طوق فاخته زنجیر سروپاره کند
Qəzəl 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند
Qəzəl 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
Qəzəl 3943کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه
Qəzəl 3944سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکندتمیز گندم و جواز هم آسیا نکند
Qəzəl 3945Dinməyə qoymayalar ortada sözlər yayanı,Qələm hey ömrü boyu çəkmədi sözdən ziyanı?
Qəzəl 3946خوشا کسی که به دامان خود قدم شکندتمام دست شود خویش را بهم شکند
Qəzəl 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند
Qəzəl 3948ترانه های جهان گرچه مختلف رنگندتو چون ز پرده برآیی همه یک آهنگند
Qəzəl 3949ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلندنشد ز سوختگی دود ازین کباب بلند
Qəzəl 395به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم رااگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم را
Qəzəl 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Qəzəl 3951نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند( . . . ) نمدکلاه کنند
Qəzəl 3952خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهندغبار دیده خودرا به توتیا ندهند
Qəzəl 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهندقبول داغ محبت به هر جگر ندهند
Qəzəl 3954Sən fikir vermə mənim ahıma, ey nazlı nigar,Ud yanar odda, nə tüstü, nə də ki, nalə çıxar.
Qəzəl 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بودیکی ز حلقه بگوشانش آفتاب بود
Qəzəl 3956حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بودز رشک من دل عالم کباب خواهد بود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.