Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
Tər axar, ol gözəlin gül yanağından tökülər,Sanki hər damla bir ulduzdu, al-əlvan tökülər.
Qəzəl 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزدبنای صبر و شکیب و قرار می ریزد
Qəzəl 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد
Qəzəl 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد
Qəzəl 383نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را
Qəzəl 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد
Qəzəl 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Qəzəl 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد
Qəzəl 3833ز آه کام دو عالم مرا مهیا شدازین کلید دو صد در به روی من وا شد
Qəzəl 3834شکوفه از افق شاخسار پیدا شدستاره سحر نوبهار پیدا شد
Qəzəl 3835ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شددر آفتاب قیامت پناه پیدا شد
Qəzəl 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد
Qəzəl 3837اگر چنین سخن ما بلند خواهد شدزبان جرأت منصور بند خواهد شد
Qəzəl 3838وفا طلب زجهان فنا نباید شدامیدوار به این بیوفا نباید شد
Qəzəl 3839به روی گرم تو آیینه تا برابر شدبهشت روی ترا چشمه سار کوثر شد
Qəzəl 384مجو از زاهدان خشک طینت گوهر عرفانکه از دریای گوهر، بهره خاشاک است ساحل را
Qəzəl 3840ز باده چهره ساقی جهان دیگر شدزقطره های عرق گلستان دیگر شد
Qəzəl 3841جنون من ز نسیم بهار کامل شدحذر کنید که دیوانه بی سلاسل شد
Qəzəl 3842زچهره ات عرق شرم چشم حیران شدخط از لب تو سیه مست آب حیوان شد
Qəzəl 3843زگریه آینه هر دلی که روشن شدچو اشک، مردمک حلقه های شیون شد
Qəzəl 3844ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شدز عارض تو چراغ بهار روشن شد
Qəzəl 3845فغان که وحشی من مانده از رمیدن شدچو نقش پای زمین گیر آرمیدن شد
Qəzəl 3846زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شدکباب را زنمک شوق آتش افزون شد
Qəzəl 3847رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شدزدرد عشق تو رنگ خزان دگرگون شد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.