Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
تلاش بیخبری با شعور نتوان کردسفر ز خود به پر و بال مور نتوان کرد
Qəzəl 3783تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد
Qəzəl 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟به حرف و صوت اگر شوقم اکتفا می کرد
Qəzəl 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد
Qəzəl 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد
Qəzəl 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Qəzəl 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد
Qəzəl 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد
Qəzəl 379چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را
Qəzəl 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد
Qəzəl 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد
Qəzəl 3792دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد
Qəzəl 3793Natəvan cismidən hər dəm ucalar ahü-fəğan,Heç görübsən ki, çıxa ildırımı kolluqdan?
Qəzəl 3794ز می مرا تب لرز خمار میگیردز صیقل آینه من غبار میگیرد
Qəzəl 3795غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیردحباب بحر تو باج از نهنگ می گیرد
Qəzəl 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیردز آب گوهرم آیینه زنگ می گیرد
Qəzəl 3797ز ناقصان خرد من کمال می گیردز زنگ آینه من جمال می گیرد
Qəzəl 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیردزمین ساده ما نقش پا نمی گیرد
Qəzəl 3799نه پشت پای بر اندیشه می توانم زدنه این درخت غم از ریشه می توانم زد
Qəzəl 380به زلف عنبرین روبند خوبان جلوه گاهش رابه نوبت پاس می دارند گلها خار راهش را
Qəzəl 3800ز کاوش دلم آزار رنگ می بازدبه پای من چو رسد خار رنگ می بازد
Qəzəl 3801Hüsnün görsə bir aşiq, o gülüstana baxar?Nərgizə, yasəmənə, laləyə, reyhana baxar?
Qəzəl 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازدبه نیم چشم زدن قحطی سر اندازد
Qəzəl 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازدنقاب را رخت آیینه دورو سازد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.