Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد
Qəzəl 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذردچو برق بر خس و خاشاک آرزو گذرد
Qəzəl 3762Üzündəki ol niqab hüsnünə verməz zərər,Günəş səni görəndə puçur-puçur tər tökər.
Qəzəl 3763مرا به زخم زبان روزگار میگذردمدار آبله من به خار میگذرد
Qəzəl 3764Hər səhər məstlik edər, yarım olar sonra xumar,Yaxşı, ya pis ola, axır keçəcəkdir rüzgar.
Qəzəl 3765ترا چه غم که شب ما دراز میگذرد؟که روزگار تو در خواب ناز میگذرد
Qəzəl 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Qəzəl 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد
Qəzəl 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کردز داغ، حسن دگر لاله زار پیدا کرد
Qəzəl 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟
Qəzəl 377چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش رابه گلچینان هدر می کرد خون لاله زارش را
Qəzəl 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟نمک به شور قیامت چه می تواند کرد؟
Qəzəl 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟شمار موجه دریا که می تواند کرد؟
Qəzəl 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد
Qəzəl 3773وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟به تلخکامی دریا شکر چه خواهد کرد؟
Qəzəl 3774دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد
Qəzəl 3775رسید موسم گل ترک کار باید کردنظاره گل روی بهار باید کرد
Qəzəl 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد
Qəzəl 3777ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرددل پیاده خود را سوار خواهم کرد
Qəzəl 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کردبه دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد
Qəzəl 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد
Qəzəl 378ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش راز شیرینی به حلوا احتیاجی نیست جنگش را
Qəzəl 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کردبه یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد
Qəzəl 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کردبه آب، آینه را بی غبار نتوان کرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.