Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما
Qəzəl 766آمیخته است مستی ما با خمار مایکدست چون حناست خزان و بهار ما
Qəzəl 767با اختیار حق چه بود اختیار ما؟با نور آفتاب چه باشد شرار ما؟
Qəzəl 768دوری ز خلق، باغ و بهارست پیش مادامان دشت، دامن یارست پیش ما
Qəzəl 769برق جلال، عین جمال است پیش ماداغ پلنگ، چشم غزال است پیش ما
Qəzəl 770آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما
Qəzəl 771در سیر و دور می گذرد ماه و سال ماچون گردباد ریشه ندارد نهال ما
Qəzəl 772دست فلک کبود شد از گوشمال ماشوخی ز سر نهشت دل خردسال ما
Qəzəl 773Dolmuş ürək qanıyla yenə əldə camımız,Meydan oxur hər axşam aya nurlu şamımız.
Qəzəl 774دل از خدا به صنع خدا بسته ایم مادر کعبه دل به قبله نما بسته ایم ما
Qəzəl 775دل از قضا به دست رضا دادهایم ماعمریست تا رضا به قضا دادهایم ما
Qəzəl 776خون در دل هوا و هوس کرده ایم مامنع سگان هرزه مرس کرده ایم ما
Qəzəl 777از جنبش نسیم کرم زنده ایم مازین باد همچو شیر علم زنده ایم ما
Qəzəl 778Həlqə olduq qapısında yenə meyxanələrin,Bu hal ilə yetişək vəslinə peymanələrin.
Qəzəl 779خجلت ز عشق پاک گهر می بریم مااز آفتاب دامن تر می بریم ما
Qəzəl 780Canı biz qurtararıq bu bədənin qeydindən,Samanı çək kənara ta ki, üzə çıxsın dən.
Qəzəl 781دایم ز خود سفر چو شرر میکنیم مانقد حیات صرف سفر میکنیم ما
Qəzəl 782Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.
Qəzəl 783تا چند نقشبند تمنا شویم ماآیینه دار جلوه عنقا شویم ما
Qəzəl 784رنگین تر از حناست بهار و خزان مابر دست خویش بوسه دهد باغبان ما
Qəzəl 785لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما
Qəzəl 786روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما
Qəzəl 787بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما
Qəzəl 788از بس سترد گرد ملال از جبین مادر زیر خاک ماند چو دام آستین ما
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.