Səfəvi dövrü
ای آن که دل به عمر سبکرو نهادهایدر رهگذار سیل میان را گشادهای
Qəzəl 6898از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ایتعلیم بی قراری سیماب داده ای
Qəzəl 6899من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ایآغوش باز در ره سیلاب کرده ای
Qəzəl 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟
Qəzəl 6900با زهر چشم خنده همآغوش کردهایبادام تلخ را چه شکرپوش کردهای؟
Qəzəl 6901تا چهره گلگل از می گلفام کردهایصد مرغ دل اسیر به گلدام کردهای
Qəzəl 6902بی پرده رو در آینه ما نکرده ایخود را چنان که هست تماشا نکرده ای
Qəzəl 6903دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای
Qəzəl 6904ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای
Qəzəl 6905چون آب در لباس گل و خار بوده ایای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای
Qəzəl 6906ای کوه بیستون که چنین سرکشیدهایبازوی آهنین مرا دور دیدهای!
Qəzəl 6907ای غنچهلب که سر به گریبان کشیدهایدر پردهای و پرده عالم دریدهای
Qəzəl 6908آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای
Qəzəl 6909ما را بس است سلسله جنبان اشارهایکافی است بزم سوختگان را شرارهای
Qəzəl 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟
Qəzəl 6910آن را که هست گردش چشم غزالهایدر کار نیست رطل گران و پیالهای
Qəzəl 6911ای شمع طور از آتش حسنت زبانهایعالم به دور زلف تو زنجیرخانهای
Qəzəl 6912ای جان به قید گنبد خضرا چگونهای؟ای باده در شکنجه مینا چگونهای؟
Qəzəl 6913طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی
Qəzəl 6914ای زلف مشکبار تو از رحمت آیتیوز لعل آبدار تو کوثر روایتی
Qəzəl 6915ای حسن خط ز مصحف روی تو آیتیاز خوبی تو قصه یوسف حکایتی
Qəzəl 6916ای دل مرا به عالم امکان چه می بری؟دیوانه را به حلقه طفلان چه می بری؟
Qəzəl 6917حیف است عمر صرف تماشا کند کسیچون باز بی شکار نظر وا کند کسی
Qəzəl 6918بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.