Qəzəl 711

پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 712

تیغ زبان لاف نباشد کمال راماه تمام زشت نماید هلال را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 713

هست از زوال نعل در آتش کمال راشد بوته گداز، تمامی هلال را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 714

نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 715

در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 716

عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 717

در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 718

پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 719

Əzdikcə fələk, torpağa döndüm bu cahanda,Yox özgə dənim mən üyüdəm bir daha onda.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 720

غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 721

می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 722

سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مراهر لاله‌ای پیالهٔ جدا می‌دهد مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 723

از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 724

ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 725

پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مراشاید غلط به نامه کند نامه بر مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 726

از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 727

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 728

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 729

افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 730

Qəm çəkməyə layiq deyiləm, şad elə onda,Viranə əgər etməsən, abad elə onda.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 731

از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 732

سرگشته ساخت خالِ دلارای او مراپرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 733

از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 734

رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.