Səfəvi dövrü
پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را
Qəzəl 712تیغ زبان لاف نباشد کمال راماه تمام زشت نماید هلال را
Qəzəl 713هست از زوال نعل در آتش کمال راشد بوته گداز، تمامی هلال را
Qəzəl 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را
Qəzəl 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را
Qəzəl 716عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را
Qəzəl 717در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را
Qəzəl 718پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را
Qəzəl 719Əzdikcə fələk, torpağa döndüm bu cahanda,Yox özgə dənim mən üyüdəm bir daha onda.
Qəzəl 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا
Qəzəl 721می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا
Qəzəl 722سودا به کوه و دشت صلا میدهد مراهر لالهای پیالهٔ جدا میدهد مرا
Qəzəl 723از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟
Qəzəl 724ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا
Qəzəl 725پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مراشاید غلط به نامه کند نامه بر مرا
Qəzəl 726از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا
Qəzəl 727از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا
Qəzəl 728از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا
Qəzəl 729افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا
Qəzəl 730Qəm çəkməyə layiq deyiləm, şad elə onda,Viranə əgər etməsən, abad elə onda.
Qəzəl 731از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا
Qəzəl 732سرگشته ساخت خالِ دلارای او مراپرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا
Qəzəl 733از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را
Qəzəl 734رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.