Qəzəl 783

تا چند نقشبند تمنا شویم ماآیینه دار جلوه عنقا شویم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 784

رنگین تر از حناست بهار و خزان مابر دست خویش بوسه دهد باغبان ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 785

لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 786

روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 787

بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 788

از بس سترد گرد ملال از جبین مادر زیر خاک ماند چو دام آستین ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 789

رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 790

صبح جهان بود نفس غم زدای ماجان تازه می شود زدم جانفزای ما

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 791

رزق ملایک است نوای رسای ماچون می شود بلند نگردد نوای ما؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 792

آمد خزان و تر نشد از می گلوی مارنگی درین بهار نیامد به روی ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 793

Hər kəsin ki, əlləri adət edə peymanəyə,Bil ki, o bir də uzanmaz təsbehi-səddanəyə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 794

ای حسن پرده‌سوز تو برق نقاب‌هاروی عرق‌فشان تو سیل حجاب‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 795

وقت است جوش باده زند لاله زارهامیگون شود ز لاله لب جویبارها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 796

ای روشن از فروغ تو چشم چراغ‌هاپر گل ز جوش حسن تو دامان باغ‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 797

نتوان به بی‌مثال رسید از مثال‌هااز ره مرو به موج سراب خیال‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 798

در آتشم ز دیده شوخ ستاره‌هادر هیچ خرمنی نفتد این شراره‌ها!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 799

وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 800

از دست و تیغ عشق فگارند لاله‌هادر خاک و خون نشسته یارند لاله‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 801

گر صافدلی هست شراب است در اینجاور سوخته ای هست کباب است در اینجا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 802

در زلف مده راه دگر باد صبا رازین بیش ملرزان دل آسوده ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 803

از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 804

اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 805

از بدگهری می شکند گوهر رز رادر دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 806

از زخم زبان نیست گزیر اهل رقم رابی چاک که دیده است گریبان قلم را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.