Səfəvi dövrü
بیقدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را
Qəzəl 832بسته است چشم روشن از سیر، بال ما راچون شمع ریشه باشد در سر نهال ما را
Qəzəl 833از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را
Qəzəl 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر راپیوند نیست حاجت این نخل خوش ثمر را
Qəzəl 835Qorxu alarmı, söylə, qəlbi qəvi olanı?Bülbül məst oldu bağda, itirdi aşiyanı.
Qəzəl 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟
Qəzəl 837زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضانظر به نور جمال تو مهر دیده حربا
Qəzəl 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟
Qəzəl 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین راکه نقش راست نسازد سیاه روی نگین را
Qəzəl 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جانهاز عقل پا به رکاب سفر شوند روانها
Qəzəl 841اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرهاسیر چراغان می کند مجنون ز چشم شیرها
Qəzəl 842دارند اگر سررشتهای در کف به ظاهر چنگهادر پنجه مطرب بود سررشته آهنگها
Qəzəl 843ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خالهاتفصیلها پنهان شده در پرده اجمالها
Qəzəl 844به دوش توکل منه بار خود راولی نعمت خویش کن کار خود را
Qəzəl 845Yük etmə qəlbinə dərdin cahanın,Quş asmaz hər budaqdan aşiyanın.
Qəzəl 846فروغی است یکرنگی از گوهر مادل ساده فردی است از دفتر ما
Qəzəl 847بیخودی رفتن است دلها راهوش واماندن است دلها را
Qəzəl 848به ادب نوش، جام دولت رامده از کف زمام دولت را
Qəzəl 849دل ز هر نقش گشته ساده مرادو جهان از نظر فتاده مرا
Qəzəl 850شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را
Qəzəl 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Qəzəl 852ای فکر تو نقشبند جانهایک حلقه ذکرت آسمانها
Qəzəl 853ای حسن تو برق خانمانهاعشق تو دلیل آسمانها
Qəzəl 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما راکه ز خاک بردماند نفس بهشت ما را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.