Səfəvi dövrü
عیدست مرگ دست به هستی فشانده راپروای باد نیست چراغ نشانده را
Pərakəndə şeir 68مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را
Pərakəndə şeir 69غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است
Pərakəndə şeir 70آن که صد شیوه به آن چشم سخنگو داده استچه اداها که به آن گوشه ابرو داده است
Pərakəndə şeir 71لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده استنگهت زهر به سرچشمه مینا زده است
Pərakəndə şeir 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Pərakəndə şeir 73داغ مشکینم که ناف لاله ها را سوخته استاز تب غیرت گل خورشید را افروخته است
Pərakəndə şeir 74در غلط می افکند هر دم سپند بزم راعکس رخسارت ز بس آیینه را افروخته است
Pərakəndə şeir 75دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است
Pərakəndə şeir 76بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده استهمچو داغ لاله نان ما به خون افتاده است
Pərakəndə şeir 77تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده استگریه خونها خورده تا در چشم من جا کرده است
Pərakəndə şeir 78بر سر گردون گل انجم سرشک ما زده استباده گلرنگ ما گل بر سر مینا زده است
Pərakəndə şeir 79از خمار خواب خوش یوسف به زندان آمده استبد نبیند هر که خواب او پریشان آمده است
Pərakəndə şeir 80گل ز تیغ غمزهاش در خاک و خون غلتیده استچشم خورشید از غبار خط او ترسیده است
Pərakəndə şeir 81آنچه می دانیش روی به خون اندوده ای استآنچه سروش می شماری تیغ زهرآلوده ای است
Pərakəndə şeir 82عشق پنهانی خنک چون ناز حسن خانگی استشیوه های دلفریب عشق در دیوانگی است
Pərakəndə şeir 83هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بستبر دل آسوده راه یک جهان آشوب بست
Pərakəndə şeir 84چشم ما طرفی کز آن رخسار آتشناک بستکی سمندر از وصال شعله بی باک بست؟
Pərakəndə şeir 85بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشستچین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست
Pərakəndə şeir 86بس که بر رویم غبار کلفت از هر سو نشستگرد از تمثال من آیینه را بر رو نشست
Pərakəndə şeir 87خوشدلی فرش است در هر جا شراب و ساز هستغم نگردد گرد آن محفل که غم پرداز هست
Pərakəndə şeir 88در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیستهر که را دل هست اینجا از اولوالالباب نیست
Pərakəndə şeir 89(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیستبخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست)
Pərakəndə şeir 90ذوقی از حرف محبت بی صفای سینه نیستطوطیان را تخته مشقی به از آیینه نیست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.