Mücirəddin Beyləqani: Səlcuq dövrü
خون بر آن سینه که فرسوده غمهای تو نیستکه بر آن سر که سراسیمه سودای تو نیست
Qəsidə 26ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست
Qəsidə 27زلف مشکین تو از مهر چو شیدای تو نیستکیست کز مهر تو چون زلف تو شیدای تو نیست
Qəsidə 28طارم زر بین که درج در مکنون کرده اندطاق ازرق بین که جفت گنج قارون کرده اند
Qəsidə 29زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بستهاندگوهری شاهد برین دریای اخضر بستهاند
Qəsidə 30Dodağını şəkərçin bağlayan nazəninlər,Saçarlar səhər kimi gülüşlərindən şəkər.
Qəsidə 31این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورندسربسر ابلیس طبع اند ار چه آدم پیکرند
Qəsidə 32Alınmamış gecənin başından ayın tacı,Saqi, mey ver, kef çəkək, meydir qəlbin əlacı.
Qəsidə 33کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند
Qəsidə 34شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکندقدر روز افزون کند بازار عنبر بشکند
Qəsidə 35گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکندعشق تو قصد دل و غارت ایمان نکند
Qəsidə 36این خر جبلتان که قدم بر قدم نهندبی معنی اند و در ره معنی قدم نهند
Qəsidə 37رسید کان مروت به قعر گوهر جودز صاین الدین دریای مکرمت محمود
Qəsidə 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
Qəsidə 39Mənim könlüm cavanlıqda kədər, qəmdən cüda olmaz,Məgər aləmdə şadlıq barədə söhbət rəva olmaz!
Qəsidə 40دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید
Qəsidə 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Qəsidə 42Nə dözürəm hicrana, nə qovuşur mənə yar,Diləyim başa gəlsə, mənim nə kədərim var?
Qəsidə 43Hər şey ki, ayağına cidardır, onu pis san,İpək sənə bəzəkdir, öz qurdunasa zindan.
Qəsidə 44کام روان باد دل شهریاربر همه کافی به جهان کامگار
Qəsidə 45قدر ترا مرتبه ای استوارعمر ترا قاعده ای استوار
Qəsidə 46دوش که شد ماه نهان در غبارآن مه نو روی نمود آشکار
Qəsidə 47Gülüm, dodağıma dodaq uzatsan,Atəş çeşməsində kövsər olarsan.
Qəsidə 48الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحرگرم درآی و دم مده باده بیار و غم ببر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.