Mücirəddin Beyləqani: Səlcuq dövrü
بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند
Qəzəl 38باد چون طره آن جان جهان درشکندفتنه بینی که در عقل و روان در شکند
Qəzəl 39Lalə bir şuxluqla ki, saldı cahana şurü şər,Pərdədən çıxdı zühura xatiri pəjmürdələr.
Qəzəl 40جز رگ جان عشق تو دگر چه گشاید؟یا ز تو جز رنج و درد سر چه گشاید؟
Qəzəl 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Qəzəl 42نیک بدعهد گشت یار این بارسخت سست است شکل کار این بار
Qəzəl 43هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر
Qəzəl 44دوش دلبند من آن مهر گسلآنکه زو ماه به خوبی است خجل
Qəzəl 45شمع دل را شب هجران تو سر سوخته اممرغ جان را گه سودای تو پر سوخته ام
Qəzəl 46مگذار تا توانی کز غم فغان برآرمترسم کز آتش دل دود از جهان برآرم
Qəzəl 47نصیحت میکنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمیآیم به رنج دل سزاوارم
Qəzəl 48باز ناز ماهرویی میبرمباز مهر کینهجویی میبرم
Qəzəl 49شاید که ز تو یک نفس آسوده نباشیمجز زیر پی عشق تو فرسوده نباشیم
Qəzəl 50گر ترا راحت جان می گویمآشکارا نه نهان می گویم
Qəzəl 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Qəzəl 52Fəraqın qəm əliylə canımızda bir tikan qırdı,Deyərdin, uçdu bir ox, zindana dəydi, haman, qırdı.
Qəzəl 53از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن
Qəzəl 54گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کنرحمتی بر من محنت زده مسکین کن
Qəzəl 55ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازینهر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین
Qəzəl 56داد دلم به دست غم طره دلربای توبرد به عرض بوسه جان عارض جانفزای تو
Qəzəl 57بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوختهدر گذر از دل که هست ز آتش غم سوخته
Qəzəl 58مکن ای دوست دوای من دلریش بدهپرده زین بیش مدر بوسه ازین بیش بده
Qəzəl 59Ey saçı səhəri tutan güləndam,Gün üzün min günü eyləyib axşam.
Qəzəl 60ای عارض چون روزت روزم به شب آوردهوی غمزه جانسوزت جانم به لب آورده
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.