Səlcuq dövrü
Günəşə bənzəyən bir oğlum vardı,Basdırdım mən qara torpağa nagah.
Qəzəl 122لعلت اندر سخن شکر خایدرویت انگشت بر قمر خاید
Qitə 244از عزیزان سؤال دل کردمهیچ شافی جواب نشنیدم
Qitə 245جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم
Qitə 246آن به من میرسد ز سختی و رنجکه به جان مرگ را خریدارم
Qitə 247در دهر سیه سپیدم افکندبخت سیه سپید کارم
Qitə 248فرزند بمرد و مقتدا همماتم ز پی کدام دارم
Qitə 249برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم
Qitə 250دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم
Qitə 251غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم
Qitə 252رفیقا شناسی که من ز اهل شرواننه از بیم جان در شما میگریزم
Qitə 253نه سیل است طوفان نوح است ویحکمن از نوح طوفان سخا میگریزم
Qəzəl 123دل از آن راحت جان نشکیبدتشنه از آن آب روان نشکیبد
Qitə 254فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم
Qitə 255من این دو لفظ مثل سازم از کلام عوامبه قوت آنکه ز هر شوخ چشمم آید خشم
Qitə 256با دلم چشم از نهان میگفت کز مرگ عمادتا کی آب چشم پالائی که بردی آب چشم
Qitə 257Ürəyimə zəmanənin əli neştər vurduğundan,Sinəm necə lalə açdı, laxta-laxta olduqca qan.
Qitə 258چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشدپس جاه بتر دشمن زو نیکتر اندیشم
Qitə 259Mənim pisliyimə danışmış xacə,Onun pisliyini demərəm, inan!
Qitə 260من که خاقانیم به هیچ بدیبد نخواهم که اوست یزدانم
Qitə 261بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنمگویند صبر کن، نه همانا من آن کنم
Qitə 262O qarayanızdır, mən ağ saçlıyam.Belə qaldırırıq fərqi aradan:
Qitə 263آنچه افتاد چند بار مراپند نگرفتم ای فلان که منم
Qəzəl 124لب جانان دوای جان بخشددرد از آن لب ستان که آن بخشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.