Səlcuq dövrü
تا به خط شط ارجیش درنگ است مرابحر ارجیش ز طبعم صدف افزود صدف
Qitə 222صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف
Qitə 223باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف
Qəzəl 120دوست مرا رطلِ عشق، تا خط بغداد دادلاجرم از خطِ صبر کار برون اوفتاد
Qitə 224این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک
Qitə 225خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توستهندوئی را ترک عذرا دادی احسنت ای ملک
Qitə 226Şahların sarayı bir dənizdir ki,Orada sədəf yox, yüz min nəhəng var.
Qitə 227Şadlıqda – qəflətdən, dərddə - ağıldan,Çəkinib ömür sür bir həqqiqətlə.
Qitə 228چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشتبرآمد آیت مستنجد از صحیفهٔ حال
Qitə 229Kasıb rahat yaşayanda, əzab çəkər varlılar,Demək, ağıl sahibləri axtarmazlar var, dövlət.
Qitə 230ای شده .خ... چپِ سلطانخ... راستیّ عالم هم
Qitə 231دو گهر دان پیمبری و کرمزاده از کان کاینات به هم
Qitə 232ز گفتهٔ تو بجوشید طبع خاقانیجواب داد به انصاف اگرچه دید ستم
Qitə 233امشب من و اوحد و مؤیدهر سه دو حدیث رانده یکدم
Qəzəl 121Könlüm çıxıb gedibdir, bilməm nə cür bəla var,Mən ki, əziz tutardım, bəs bunda nə qəza var?
Qitə 234بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم
Qitə 235در چنین علت ای طبیب مرامسهلی تازه ساختی هر دم
Qitə 236من که خاقانیم جفای وطنبُردهام وز جفا گریختهام
Qitə 237خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبهوار در این سبز پردهام
Qitə 238غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین واماندهام
Qitə 239هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختمهر بال و پر که داشتم از دم بسوختم
Qitə 240به مجلس کو نزیل جود خویش استکجا یارم که نزل دون فرستم
Qitə 241بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جانکاجتهاد حیدری رای مُصیبش یافتم
Qitə 242Var-dövlət istədim dünyada, ancaq,Onu alçaqlardan qəbul etmədim.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.