Səlcuq dövrü
پردهٔ نو ساخت عشق، زخمهٔ نو درفزودکرد به من آنچه خواست، برد ز من آنچه بود
Qitə 134وفا جستن از خلق خاقانیا بسکه جستن به اندازهٔ جهد باشد
Qitə 135Dosta yaxşılıq olmuş əzəl gündən niyyətim,Dost dostuna həmişə olmalı yaxşı sirdaş.
Qitə 136خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
Qitə 137پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد
Qitə 138جهان را آه آه از دل برآمدچو عزالدین بوعمران فروشد
Qitə 139چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شامگون آمد
Qitə 140خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد
Qitə 141Şirvanda olsaydı qanan adamlar,Heç səfər fikrinə düşməzdim, inan.
Qitə 142ای روح صفات اهرمن بندوی نوک سنان آسمان رند
Qitə 143Ey Məğribin tacdan, fələklərin şahı bu gün,Məşriqdən üz göstərəndə səndən ziya alar bütün.
Qəzəl 112مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید
Qitə 144خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند
Qitə 145Hər kimi qudurtsa dövləti, varı,Axırda rast gələr min fəlakətə.
Qitə 146Dəvatımın üzü sadə, içi dərin dəryadır,Qara suyu nəhəngiylə əcəb ona oxşayır.
Qitə 147منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند
Qitə 148های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکرگر دهانت را به آب زهرناک آکندهاند
Qitə 149خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیدهاند
Qitə 150اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند
Qitə 151شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند
Qitə 152ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
Qitə 153همه عیباند زنان و آن همه رانیک مردان به هنر برگیرند
Qəzəl 113دل که در دام تو افتاد غمِ جان نَبَرَدجان که در زلف تو شد راه به ایمان نبرد
Qitə 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.