Uzun
Gəlin, sözə uşaqlar,söyləyim bir hekayət:
Tülkü həccə gedirITülkü qocalmış idi,
Yaxşı arxaGünlərin bir günündə,Qalın meşə içində
İki familiyanın məhviFirudin bəy Köçərliyə*1
NasehNaseh, ey nüsxeyi-kübrayi-kamal:Naseh, ey gövhəri-dəryayi-kamal!
Simurğ quşuXalq əfsanəsi*– Anacığım, bax o uca, sarp dağa,
Hərb və fəlakətUçar, uçar, yenə ruhum diyari-hüznə qoşar;Uzaq, uzaq, çox uzaq bir mühit içində yaşar.
Şair, Şeir pərisi və ŞəhərliSəfalı bir mayıs axşamı... Günəşin qürubundan bir az sonra saf, laci-vərdi asimana ucalan qürsi-qəmərin əşieyi-simini sakin və müəttər bir
Vətənin yanıq səsiUca, qarlı dağlarımın başındanAltaylara bakar, bakar, durardım.
Qolsuz qəhrəmanGecə dilsiz, yer-göy dilsiz, ay-ulduzlar yenə dilsiz,Saya gəlməz insan udur lal gecənin havasını.
At bu çadranıSəni gözdən eləyən,Gözdən iraqlaşdıran;
Komsomol poemasıQış gecəsi**Ayazlı, şaxtalı bir qış axşamı,
MacəraYaxşı yadımdadır on beş il əzəl,Özgə qundağına layla çaldığın.
Yaxşı yoldaşYenə qucmuş məni ağ əlli bu Mil səhrası,Nə gözəldir havası!..
Acı xatirələrEy əziz oxucum, ey əziz insan!Uşaqlıq nə qədər gülünc olsa da,
Qız qayasıDüşündürür məni bu sirli diyar,Burda həqiqətlər, əfsanələr var.
Aslan qayasıPROLOQ**Bizim Xəzər sahilində bir qocaman qaya var,
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.
Uşaq bağçasıSəhər bağça şənlənir,Bir-bir uşaqlar gəlir.
Tapdıq dədəIDeyirlər bir dağ varmış,
QanadlarAnama*Bir körpəydim –
BəstiYurdumuz silkinib çıxalı yasdan,Aldım sorağını Kürdən, Arazdan;
Yazla qışın deyişməsiYenə fikrim seyrə çıxdı yer üzünü başdan-başa,Dünya böyük bir tamaşa...
Birinci pərdəBirinci şəkil*XVIII əsr. Azərbaycan, Qazax mahalı. Vidadinin evi. Arxa tərəfdə Kür çayı şırıl-şırıl axır. Qürub zamanıdır. Vidadi tək ağac altında namaz qılır. Namazın arasında əllərini göyə qaldırıb titrək və təsirli bir səslə.*
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.